Doorgaan naar hoofdcontent

De eerste ronde


Ik heb eigenlijk niet zoveel met jubilea enzo. De derde verjaardag van Scribbles ben ik 'glad vergeten', dat was ergens eind maart. De 500ste blogpost ook, ruim 120 stukkies geleden. Ik heb geen trouwdatum en verjaardagen vind ik ook wel oké zo.

Maar vandaag maak ik een uitzondering. Want er zijn allemaal schriftelijke bewijzen dat ik precies vandaag de dag 12,5 jaar in dienst ben bij Bibliotheek Hengelo! En officieel heb ik zelfs dubbel feest: een bronzen dienstverband en ambstverband. Nou ja, dat laatste dat geloof ik dan wel weer.

Waar ik rustig en overzichtelijk begon met 32 uur verdeeld over inlichtingenwerk en 'contactfunctionaris' voor 0 tot 12 jaar, werk ik nu 36 uur full speed en kriskras door de branche. Eigenlijk was de enige constante het onderwijs als doelgroep. En de Hengelose collega's natuurlijk!

Waren het leuke jaren? Nou zeker. Was het leerzaam? Dat kun je wel stellen. Maak ik de tweede ronde vol? Tja, wie kan dat nog zeggen in deze tijd. Laat ik maar gewoon beginnen met 12,5 plus 1 dag, en nog één, en nog één. En voor je het weet...

Bedankt allemaal voor de samenwerking en de mooie kansen die me geboden zijn.

Beeldje

Reacties

Een reactie posten

Populaire scribble

Draaglijke lichtheid

Tijdens mijn stage bij Willem. Hart voor levensvragen bezocht ik een echtpaar. Bijna hun hele leven samen, net met pensioen en ineens blijkt hij ongeneeslijk ziek. Door onze gedeelde bronnen uit het Hindoeïsme was er een snelle klik. Ik ben dankbaar dat ik toen heb kunnen helpen om de moeilijke vragen, die tussen hen in de lucht hingen, bespreekbaar te maken. Inmiddels is meneer overleden en zit ik voor de nazorg opnieuw bij haar aan de keukentafel. De rouw is groot na zoveel mooie en liefdevolle jaren samen. Met bewondering en ontroering luister ik naar haar verhalen over de laatste weken, haar helende proces van het verdriet doorleven en de fijne herinneringen bij het opruimen van hun spullen. Ondanks de tranen is er soms ook een moment van lichtheid en een open blik op de toekomst. 'Ik heb zelfs deze week nieuwe schoenen gekocht', zegt ze, 'Waldläufers, ken je die? Het enige merk waar ik nog goed op kan lopen.' Zeker! En ik steek trots een voet boven de tafel uit me...