Astrids Scribbles

In Engeland is het al goed doorgedrongen. Ook in Nederland komt de boodschap steeds beter binnen. Een kwartier lezen per dag levert zoveel meer op dan een volle boekenkast of een hoofd vol verhalen. Het bepaalt de koers van je toekomst. Daarom is er  de Bibliotheek op school . Daarom kun je je aanmelden als Kwartiermaker . Daarom zeggen ze in Engeland: Read on. Get on!

Hemelvaart, een dagje vrij. De zon laat zich nog niet echt zien, dus we relaxen ons door de ochtend. Op enig moment moet er toch wat beweging komen. Zou er nog iets leuks te doen zijn in de stad? Als professioneel informatiebemiddelaar stort ik me op Google. 'Hemelvaart Enschede Enter'. Ik scan over de lijst resultaten naar een leuke URL voor een middagje vermaak. Maar wat staat daar? Huh? Ik weet niet welke activiteit ik me hierbij moet voorstellen, of welke richting het opgaat in deze stad, maar eh... Geen Vibrators.nl... ik had me die reis naar de hemel toch iets anders voorgesteld. Oh wacht, je moet wel goed lezen, biebmuts. Green Vibrations.  Dat is gewoon een beetje lekkere muziek tot in de kleine uurtjes op het groene carillonveld van de universiteit. Logisch toch. En zo werd deze Babylonische leesverwarring ons eigen hoogtepunt van de dag.

de Bibliotheek op school !

Er is weer eens een nieuwe rage aan mij voorbij gegaan. Maar hij is zo leuk, dat ik het artikel van Gijsbert van der Wal  (twitterpic) in de NRCnext van vandaag gewoon op m'n eigen manier even overdoe. Bent u al geboekfaced? Neerlandicus en boekenliefhebber Vera de Kort maakte ooit een foto van zichzelf met een boekcover voor haar gezicht. Tja, dat kan, als er een mooie portretfoto op die cover staat. Even goed mikken en het resultaat kan zelfs verbluffend zijn. Ze kwam op het idee er een online portrettengalerij van te maken, waar iedereen z'n eigen boekface naartoe kan zenden. En die is heel grappig om doorheen te scrollen. Even de pagina van grote broer  Facebook liken is dan natuurlijk ook een must. Ik vind het vooral interessant om te lezen dat Vera hier in de eerste plaats de letterkunde en de literaire fictie en non-fictie mee wil promoten. In de hoop dat de klassieke boekhandel blijft bestaan. Daarom worden boekfaces met e-books ook niet geplaatst. Het fysiek...

Gevonden tussen  20 andere mooie voorbeelden die je weer even een fijn gevoel geven.

Heb ik weer. Die lieve redactie van ons Hengelose Bieblog bedacht een leuke actie tijdens de komende Maand van het spannende boek : we gaan de hele maand over thrillers bloggen! Ja leuk, maar die lees ik nooit. En spannende film is ook niet echt mijn ding. En alle boeken die ik ken die wel spannend genoeg zijn, daar héb ik al over geblogd. Dus zo verliet ik vandaag de bieb met twee vers uitgezochte thrillers in m'n tas. Huiswerk voor het bieblog. En bedankt. Maar die lieve redactie had daarnaast nog een veel leuker idee: gastbloggers! Dus ja, u mag mij uit de brand helpen. Leest u graag thrillers en vindt u het leuk een keer een post te schrijven op ons Bieblog? Grijp uw kans, doe mee, win eeuwige roem en verdien een koffiebon voor het leescafé. De spelregels worden op onze website uitgelegd. Dus gewoon voor 31 mei reageren en er iets moois van maken. Echt, ik ben u eeuwig dankbaar! Juni wordt een mooie spannende maand, ik voel het.

Morgen is alweer de laatste dag van de boekenweek . Het einde van Gouden tijden en Zwarte bladzijden. We hebben weer even wat mooie boeken in het zonnetje gezet. En daar deed Bieblog Hengelo ook flink aan mee dit jaar. Hebt u ze gezien? Kan bijna niet missen hoor, want elke dag hebben we de persoonlijke favoriet van twee bekende Hengeloërs en een paar bibliotheekcollega's gepubliceerd. Met een mooie foto natuurlijk, gemaakt door Dianthe Forkink en Agnes Westerhuis. De hele serie kunt u hier nog eens nalezen. En die leuke biebloggers dan? Die redactie die inmiddels alweer een paar jaar trouw regelmatig een boek, film, cd of activiteit onder de aandacht brengt? Ja, die heeft zich natuurlijk ook op de foto laten zetten. Dus, wilt u nu wel eens weten wie er toch achter al die leuke post zitten (want ze zijn echt niet allemaal van mij hoor, zoals sommige twitter- en facebookvolgers wel eens lijken te denken), klik hier en lees mee!

Op de vooravond van de laatste dag van de #NOT2013 - die voor #debibliotheekopschool een succes is, maar waar ik zelf nog wel een weekje van ga liggen bijkomen - vermaak ik u graag met de jongste ZKV van A.J. Snijders die vandaag in m'n mailbox verscheen. Gewoon, omdat de titel en de inhoud past bij alles wat een rol speelt in mijn leven. En omdat hij die gebruikelijke glimlach bij me veroorzaakte, op het moment dat het lachen me van vermoeidheid wel een beetje is vergaan. 'Gelukkig niet op alfabet,' zegt Maartje Wortel voor mijn boekenkast. Ik zie haar niet, ik hoor haar. We bevinden ons in dezelfde ruimte, maar ik sta een etage hoger. Het is een project, laat ik het zo maar noemen. NCRV-radio stelde me de vraag of Maartje Wortel aan mijn werktafel een verhaal mocht schrijven. Het kader: jonge schrijver in werkkamer van oude schrijver. Ze komt op een dag dat er veel sneeuw is gevallen, vergezeld door een jongedame die haar filmt en haar woorden registreert. Ergens in...

Een gelukkig nieuw jaar aan alle voorlezende vaders hardlachende moeders eerlijkdelende broers allesziende zussen kunstzinnige tantes klokkijkende ooms wenselijke oma's omkijkende opa's en aan alle boeken die dit jaar gelezen en voorgelezen gaan worden!

De opdracht luidde: maak een foto van uw schoen en mail deze voor 5 december middernacht naar de schrijver. De prijs beloofde: een boek voor in de schoen. Vanmorgen verscheen het verlossende bericht op Facebook: Uit de grote stapel van meer dan honderd schoenen haalde de sint er op goed geluk drie. De winnaars van de Sinterklaaswedstrijd zijn (1) Astrid van Dam, (2) Malou Vandevorst en (3) Dave & Evelyn (en Otto, Lili en Annabel) Werbrouck. Zij ontvangen binnenkort een boek van Bart Moeyaert. Dat boek komt misschien per paard, maar waarschijnlijk toch per post. Ik geef toe, het is een beetje veel Moeyaert geweest op dit blog, in de korte tijd dat ik weer regelmatig wat krabbel. Het was toeval. Ik zal me nu weer even stilhouden. Is niet moeilijk, ik heb straks weer een warm boek om tegenaan te kletsen. Dank u wel, meneer Bart, voor zoveel Goed Geluk.

Via Postsecret.com

En dan eindigt een lange en productieve dag met een fijne mail. Waarin m'n favoriete schrijver de cover van z'n nieuwste boek onthult. Het boek van zijn bewerking van De geschiedenis van een soldaat , dat ik hem vorig jaar live hoorde voordragen, onder de muzikale begeleiding van Janine Jansen en haar ensemble. Het is een prachtige cover. Met mooie tekeningen. Met een bijzonder verhaal erin. En wat een lieve titel! Het wordt nog een koude winter, tot de verschijning in maart 2013.

Zo vond er dus laatst een onhandig kastje-glas-boek ongeluk plaats naast m'n bed. Een goede manier om snel wakker en in beweging te komen, dat moet gezegd. Maar ik zat dus ook met zo'n helaaspindakaas doorweekte bundel papier in m'n handen. Een perfect moment om die tip te testen van een ervaren boekenherstel-collega: de koelkast. De wat? Ja, echt. Niet op de verwarming, in een doos kranten, tussen de rijst of bewerken met een fohn, maar gewoon in de koelkast leggen. Oké, het vraagt even geduld en ziet er best grappig uit, elke keer dat je naar de boter, kaas of eieren grijpt. Maar het moet gezegd: een supertip. Zoveel dagen later is m'n boek droog en bijna onzichtbaar kreukvrij. Wel een beetje koud, maar dat lees ik er zo weer af!

eerste lezers met opa naar zaal een. hij heeft een stok. ik geen. hij wijst mij aan, buigt naar me toe en zegt: hier is het oud. zo oud als jij maar dan maal tien. ik zeg: dat wil ik zien. met opa naar zaal twee. hij koopt een boek. ik niet. het boek gaat over toen. nu loopt u krom, zeg ik. wat gaat u daar aan doen? hij toont zijn hand en zegt: zoek mij een boek van nu. dan loop ik wel weer recht. met opa in zaal drie. hij wil een stoel, ik een knie. van hem krijg ik zijn schoot en ook het boek van aap roos vis. ik zeg: dat ken ik al. hij zegt: dat kan geen kwaad. nu heb je wat je weet en weet je waar het staat. met opa naar zaal vier. hij raakt mij kwijt. ik hem. pas na een uur komt het weer goed. hij is erg blij en zegt: jij boft. kijk hier, een boek over een man die niet vond wat hij zocht. met opa weer naar huis. hij leest niet snel. ik wel. net als de aap, de roos, de vis snak ik naar lettergrepen. voor je het weet zeg ik: dit is ...

Volgens mij ben ik best een spiritueel mens, maar die spiritualiteit laat zich niet echt vangen in een Boek, een Kerk of een Religie. Simpelweg omdat ik er niet mee ben opgegroeid. Dan moeten er andere wegen je pad kruisen om die deuren te openen. Zo had ik ooit een vriendje uit een 'Christelijk nest'. Uit nieuwsgierigheid ben ik eens begonnen in de Bijbel, hoofdstuk 1. Dat was niet echt de weg om vriendschap te sluiten met God, zo leerde ik al snel. Later heb ik als muzikant in vele kerken gespeeld, ook tijdens de nachtmissen met Kerstmis. Maar dan was ik in de eerste plaats aan het werk, wat weinig ruimte bood voor het openen van een lijntje naar boven. Dat ik mijn spirituele lijntje op een ander vlak heb ontwikkeld heeft ook te maken met het feit dat ik altijd iets benauwends voel als het om het leven volgens 'Gods woord' gaat. Alles lijkt daarin zo duidelijk Goed of Fout, terwijl er tegelijkertijd wordt gestrooid met ontelbare interpretaties. En dat is voor...

Voor mij is de hamvraag meer 'wanneer heb ik nog tijd om te lezen'. Maar er zijn natuurlijk allerlei leuke, mooie en verrassende redenen om te lezen. En in het Vlaams klinken ze nóg plezanter!  

Het bezuinigingsbijltje hakt er lustig op los in bibliotheekland. En dit is nog maar het begin, wordt mij verteld. Ondertussen schieten de ingezonde brieven over deze culturele kaalslag als paddenstoelen uit de lucht. Ook hoor ik veel noodklokken luiden. In veel gevallen zijn het prominente schrijvers of Neerlandici die aan de bel trekken. Mooi! Vandaag in de Volkskrant prijkte weer zo'n pareltje, dit keer van kinderboekenschrijvers Thijs Goverde en Mirjam Oldenhave . Woorden die om een prijzenswaardig afsluitend 'Amen' vragen. Vandaag prijken ze dus ook op dit blog. Bedankt, Thijs en Mirjam. Dat de Nederlandse cultuur bedreigd wordt; dat de vijanden van onze beschaving zich als parasieten in ons midden hebben genesteld; dat de heersende elite het straatschorem al veel te lang vrij spel heeft gegeven - niemand zal het betwisten. Alleen over de vraag wie hier nou eigenlijk het schorem is, wordt nog enigszins gesteggeld. Het antwoord vonden wij in de Schilderswijk. In ...

Bij het zien van de titel en het beeld had ik al zo'n vermoeden, maar bij het horen van de eerste tonen van de muziek wist ik het zeker: dit wordt een leuk verhaaltje!