Doorgaan naar hoofdcontent

Scribbles is nog even bezig


Kermis
Ze loopt tussen de wagens
en pijpenstelen door,
het broertje aan haar hand
kijkt sip, alle kraampjes dicht,
botsauto's onder zeil, het
spookhuis enger dan voorheen,
de rups weer cocon.

Het meisje denkt: nu is het op zijn
mooist, maar ze zwijgt, want zo'n
kleine jongen kan nooit begrijpen
dat een verregende kermis zoiets is
als het boek nog in zijn folie,
een verhaal vóór het wordt verteld.

Kom, zegt ze, we gaan naar huis,
voor morgen is beter weer voorspeld.

Philip Hoorne

Via

Reacties

  1. Kan me voorstellen dat je er nog even mee bezig bent. Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. @Astrid

    Daar hebben we alle vertrouwen in!
    Inderdaad succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. je hebt mij nieuwsgierig gemaakt gisteren... dus wel publiceren voor dinsdagavond 22.00 uur ;) Anders kan ik het pas over 3 weken lezen!
    Groetn
    Wies

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Haha,vervelend hè ;-) M'n weekend zit wat vol, maar maandag gaat zeker lukken. Ontdekte gister dat er technisch zwaar iets fout ging, waardoor er veel (vloekende)herstelwerkzaamheden moesten plaatsvinden. Speciaal voor jou ga ik vaart maken. Kun je er nog van nagenieten als je op die olifanten zit!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoi, na wat surfen op het net kwam ik bij jouw blog uit. Ziet er heel goed uit. Ik werk ook bij een bibliotheek en vind het interessant wat je hier doet.
    Succes!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoi Astrid, ik wil je graag een email sturen over onze nieuwste theatervoorstelling voor jongeren over internet. Kun jij mij mailen op marieke@tgplayback.nl?

    Dank!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. @Erna: Bedankt voor je complimenten, ik blijf zeker m'n best doen.

    @Marieke: Ik ben benieuwd!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Een tuimelende lemniscaat

"Weet je wat een oloide is?", vraagt m'n CERN-maatje in de pauze. Een wat? Nee dus. "Mooi!", zegt ze. En ze schuift me een klein doosje toe. Kadootje, als dank voor alles. Er valt een wonderlijk en zacht houten figuur in m'n hand. Ik moet aan een driedimensionale lemniscaat denken. Het voelt bijzonder, ligt lekker tussen palm en vingers en het maakt me gelijk stil. Wat is dit? "Een oloide", legt ze uit. "Dit staat symbool voor de verbinding tussen aarde en heelal. Door de vorm en de tuimelende omwenteling wordt onze eigen verbinding met de elementen aarde, water, vuur, lucht en ether aangeraakt en versterkt. En de vorm maakt de inwendige lemniscaat in je energetische lichaam wakker. Het helpt ook bij mediteren of in slaap komen." Serieus? Zoveel schoonheid in een stukje hout! Ze leert me dat Rudolf Steiner rond 1920 een oproep deed om de relatie tussen de 5 platonische vormen (de driedimensionale vormen die bestaan uit regelmatige veelhoe...