Doorgaan naar hoofdcontent

Update ding RSS feeds

Er wordt weer heel wat afgeworsteld, met die RSS feeds. Gemopper over 'vaak klikken', 'toevoegen aan en van tabbladen' tot en met die eerste reactie 'wat heb ik hier nou weer aan...'

Nou, ik kan je verzekeren lieve collega's, feeds zijn onmisbaar als je een beetje wilt volgen wat er op je meest favoriete sites wordt gepubliceerd.

Ik gebruik netvibes sinds de cursus voor alle blogs die ik graag lees, m'n favoriete cartoons, nieuwe aanwinsten van dvd's (héél handig) en voor sites waar niet zo vaak iets op gepubliceerd wordt. Zoals die van het MLP Overijssel. Juist dáárvoor is het onmisbaar. Het voorkomt onnodig surfen om te zien 'of er alweer...', netvibes waarschuwt je gewoon. Maar dan moet je natuurlijk wel regelmatig je feedreader openen, duh!

Na de cursus kreeg ik lieve complimenten van verbaasde collega's over hoe snel ik altijd weer overal reacties plaatste. Het verbaasde mij eigenlijk dat ze dachten dat ik daarvoor de hele dag achter internet zat. Het verbaasde me nog meer dat lang niet iedereen gedurende de cursus netvibes had gebruikt. Onze begeleiders hadden zelfs speciaal een knop gemaakt waarmee je in één keer alle feeds van alle blogs mét de reacties als één tabblad naar je netvibes kon uploaden. Appeltje eitje. Oké, ik had het reageren ook kunnen laten, maar het klopt, ik kan soms best lief zijn...

Eigenlijk heeft RSS voor mij maar één nadeel: ik kan niet tegen ongelezen feeds en ik kan het niet over m'n lieve hart verkrijgen om ze - zonder toch even te kijken - op gelezen te zetten. Alles willen weten hè. Dus uit zelfbescherming ben ik kieskeurig en surf ik via m'n vaste blogs soms even bij anderen voorbij. Sommigen onder ons zijn heel fanatiek, maar voor m'n beginnende collega's heb ik één tip: gebruik je netvibes tijdens de cursus om je medebloggers te volgen en om ervaring op te doen. Na afloop weet je wat RSS voor jou kan betekenen en ik weet zeker dat je ten minste één tabblad met je meest favoriete sites blijft gebruiken.

Feeds 'em d'r in, zou ik zeggen!

Reacties

  1. Ha die Astrid, n.a.v. je reactie op mijn profielfoto: tja wat een liefie nietwaar, helaas, dat was vroeger. Je hebt vast al gezien dat ik die tijdelijke profielfoto heb verwisseld voor een ander die beter bij mijn opgegeven profiel past!
    En, ja het is de bedoeling dat ik fijn af en toe met de WiFi aan de slag ga tussen de Toscaanse heuvels en onder de grenacheranken.
    Tot nader bericht.

    20 september 2008 10:13

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dag Grenache, welkom bij Scribbles!
    Toch fijn dat die trouwe hond je op het web even mocht vergezellen. Maar met een druif als alias is een druif als profiel inderdaad wel toepasselijk!

    Fijn vakantie, we reizen gewoon een beetje met je mee.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dag Astrid,
    Als ik jouw blog via RSS-feed wil binnenkrijgen, kan ik me dan alleen abonneren via Google enz. of ook via Outlook 2007? Zoja, hoe?
    (Bij andere bloggers lukt dat me wel)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dag AvA,

    Abonneren via outlook? Ik moet je zeggen dat ik dat nooit doe. Maar volgens mij bedoel je daarmee de optie die je onder Atom krijgt. In het uitrolmenu van mijn feeds voor berichten en reacties staat deze helemaal onderaan.

    Als je die niet bedoelt, dan weet ik het even niet. Maar ik weet zeker dat dat wel moet kunnen. Ik heb een heel gewoon bloggerblogje en heb niks uitgeschakeld ofzo.

    Laat me weten of het lukt, anders roep ik hulp van een collega om je uit te leggen hoe het moet!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Tsja, dat viel mij tijdens het begeleiden ook op.. En nu met de nieuwe lichting weer: zelfs het 23-dingen-blog werd wekelijks bezocht en erwerd gelijk geklikt op 'dingen'. Daardoor werden de 'tussendoor-berichten' met tips&trucs ook vaak gemist.. We doen ons best, maar sommige bibliothecarissen zijn kennelijk weerbarstig.. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Spoedberaad

We zitten midden in de module Moreel Beraad. We leren waar een ethisch dilemma aan moet voldoen, welke vormen van moreel beraad er zijn en hoe je als geestelijk begeleider een goede gespreksleider bent. We oefenen in groepjes met zelf ingebrachte casussen. Twee dingen zijn cruciaal in dit proces: wat is de werkelijke kernvraag en waar ligt het 'hittepunt' van het dilemma. Zo puzzel je als groep stapsgewijs naar een besluit waarmee je de minste morele schade aanricht. Het analytische van deze rol ligt me wel. In de praktijk word ik onverwacht uitgedaagd. De hele weg van Enschede naar Utrecht loopt mijn morele stressthermometer op naar een vurig hittepunt door de schaamteloze houding van een medereiziger. Best knap eigenlijk, dat je zo stoïcijns helemaal je eigen ding kunt doen. Ondertussen oefen ik op de zinsconstructie van de juiste kernvraag: "Moet ik de reiziger op dit moment aanspreken op het vervuilen van de zitplaats en bezethouden van twee extra plekken, als hij verd