Doorgaan naar hoofdcontent

Update ding Docs

Hier weer zo'n ding dat ik nog niet helemaal in m'n systeem heb: online kantoortoepassingen, digitale werkomgeving, google docs, sharepoint, u weet wel.

Het rondsturen van documenten
'om even op te schieten' is nog altijd aan de orde van de dag.


In de bibliotheek hebben we een intranet met gedeelde agenda's en gedeelde documenten. Dat werkt prima, maar we gebruiken het nog altijd te weinig. Vaak gewoon een kwestie van 'niet aan gedacht'. Met mensen van buiten de bibliotheek is dat nog veel erger. Kennelijk is mijn schakelaartje nog niet omgezet. En dat heeft absoluut met een 'onbestemd' gevoel te maken. Het idee dat zo'n vertrouwelijk document ergens op het net staat. Ondanks dat alleen de genodigden erbij kunnen. Iets in mij gelooft dat allemaal nog niet zo en kiest voor 'veilig rondmailen'. Maar iemand gaat me nu vast vertellen dat ook dat slechts een schijnveiligheid is en dat al die bijlagen alleen maar onze inboxen onnodig laten vollopen.

Ik viel wel vreselijk door de mand toen ik onlangs een artikel - over 23 dingen notabene - moest laten corrigeren door supercoach Rob Coers en Essen. Rob beantwoorde mijn mailtje-met-bijlage met de vriendelijke opmerking: 'Was dit niet iets voor google docs geweest?' Oeps...

Ik ga het proberen, echt waar. Bij een volgende gelegenheid wordt het geen bijlage, maar een link. Kijken wat het oplevert en of het went. Het wordt tijd.

Reacties

Populaire scribble

Draaglijke lichtheid

Tijdens mijn stage bij Willem. Hart voor levensvragen bezocht ik een echtpaar. Bijna hun hele leven samen, net met pensioen en ineens blijkt hij ongeneeslijk ziek. Door onze gedeelde bronnen uit het Hindoeïsme was er een snelle klik. Ik ben dankbaar dat ik toen heb kunnen helpen om de moeilijke vragen, die tussen hen in de lucht hingen, bespreekbaar te maken. Inmiddels is meneer overleden en zit ik voor de nazorg opnieuw bij haar aan de keukentafel. De rouw is groot na zoveel mooie en liefdevolle jaren samen. Met bewondering en ontroering luister ik naar haar verhalen over de laatste weken, haar helende proces van het verdriet doorleven en de fijne herinneringen bij het opruimen van hun spullen. Ondanks de tranen is er soms ook een moment van lichtheid en een open blik op de toekomst. 'Ik heb zelfs deze week nieuwe schoenen gekocht', zegt ze, 'Waldläufers, ken je die? Het enige merk waar ik nog goed op kan lopen.' Zeker! En ik steek trots een voet boven de tafel uit me...