Doorgaan naar hoofdcontent

Update ding My Discoveries

Dit ding ging over sociale bibliotheekcatalogi; catalogi waarbij de gebruiker meehelpt om hem te 'structureren'. Een soort social tagging dus. Hé, dat heb ik eerder gehoord. De jongste ontdekking is Worldcat, maar met onze eigen My Discoveries hebben we al een mooie start gemaakt.



Bibliotheek Hengelo heeft nu zo'n 80 accounts voor My Discoveries binnen haar catalogus. Ik gebruik het zelf nog alleen voor het bijhouden van een lijst met titels die ik op ons Bieblog ga bespreken. Handig! Andere gebruikers voegen ook daadwerkelijk nieuwe tags aan titels toe. Tot nu toe lijken dat vooral heel persoonlijke tags, zoals ik dat zelf ook doe met Mijn Delicious. Alleen ik hoef de logica te snappen en de gezochte site snel te vinden. Zo kom ik in onze catalogus ergens de tags boek en lezen! tegen. Briljant!

Nee, een verrijking voor de vindbaarheid is het op deze manier niet, maar daarvoor hebben we dan ook nog de trefwoorden die de vakspecialisten toekennen. Ook stimuleert dit niet echt het 'samen delen'. Toch kan het wel leuke resultaten opleveren. Als ik even niet meer weet wat ik moet lezen, dan klik ik toch gewoon op de tag lezen! voor de tips van een ander. Wie weet wat voor nieuwe liefdes dat nog oplevert.

Maar als steeds meer mensen steeds betere tags gaan toekennen, of wanneer je dit - met een specifieke gebruikersgroep, zoals het onderwijs bijvoorbeeld - goed gaat organiseren, dan kan het natuurlijk wel tot hele mooie resultaten leiden. Zoals wellicht een instrument waarmee de gebruiker heel snel, via de voor hem meest logische zoekwoorden, bij die informatie komt die hij nodig heeft. Ja, deze ontwikkeling kán niet anders dan mooie dingen gaan opleveren.

Reacties

Populaire scribble

Donkere dagen

De laatste dagen van het jaar. Die periode waarin ik niet meer weet welke dag het is en iedereen probeer te zien die belangrijk voor me is. En die periode waarin ik - tegen beter weten in - het voorbije jaar een beetje opruim en hoopvolle plannen maak voor het nieuwe. Kortom, ik voel me wat melancholisch. We slaan straks toch maar weer een bladzijde om met elkaar. Op deze koude ochtend heb ik mijn laatste huisbezoek van dit jaar in een verpleeghuis om de hoek. Mevrouw is goed te pas en blij dat ze wat te kletsen heeft. De kerstdagen waren wel stil geweest. Maar gelukkig is er dan altijd de muziek, daar luistert ze graag naar. Ik vraag naar de laatste cd die nog in de speler zit. 'Country', zegt ze, 'want die teksten zijn zo mooi, die gaan zo diep'. Ze vertelt dat ze eigenlijk via haar man de country muziek heeft leren kennen. En dat ze er zo van kan genieten om het aan iemand anders te laten horen. Nou, kom maar door hoor! Zo klinken even later die typische gitaarklanke...