Doorgaan naar hoofdcontent

Update ding My Discoveries

Dit ding ging over sociale bibliotheekcatalogi; catalogi waarbij de gebruiker meehelpt om hem te 'structureren'. Een soort social tagging dus. Hé, dat heb ik eerder gehoord. De jongste ontdekking is Worldcat, maar met onze eigen My Discoveries hebben we al een mooie start gemaakt.



Bibliotheek Hengelo heeft nu zo'n 80 accounts voor My Discoveries binnen haar catalogus. Ik gebruik het zelf nog alleen voor het bijhouden van een lijst met titels die ik op ons Bieblog ga bespreken. Handig! Andere gebruikers voegen ook daadwerkelijk nieuwe tags aan titels toe. Tot nu toe lijken dat vooral heel persoonlijke tags, zoals ik dat zelf ook doe met Mijn Delicious. Alleen ik hoef de logica te snappen en de gezochte site snel te vinden. Zo kom ik in onze catalogus ergens de tags boek en lezen! tegen. Briljant!

Nee, een verrijking voor de vindbaarheid is het op deze manier niet, maar daarvoor hebben we dan ook nog de trefwoorden die de vakspecialisten toekennen. Ook stimuleert dit niet echt het 'samen delen'. Toch kan het wel leuke resultaten opleveren. Als ik even niet meer weet wat ik moet lezen, dan klik ik toch gewoon op de tag lezen! voor de tips van een ander. Wie weet wat voor nieuwe liefdes dat nog oplevert.

Maar als steeds meer mensen steeds betere tags gaan toekennen, of wanneer je dit - met een specifieke gebruikersgroep, zoals het onderwijs bijvoorbeeld - goed gaat organiseren, dan kan het natuurlijk wel tot hele mooie resultaten leiden. Zoals wellicht een instrument waarmee de gebruiker heel snel, via de voor hem meest logische zoekwoorden, bij die informatie komt die hij nodig heeft. Ja, deze ontwikkeling kán niet anders dan mooie dingen gaan opleveren.

Reacties

Populaire scribble

Het verleden rechtgezet

10.01.2010 VERLEDEN Met mijn uitgever in de bibliotheek van Enschede - hij vroeg, ik antwoordde, er waren naar schatting zestig, zeventig of tachtig mensen. Na afloop een man van mijn leeftijd, hij vertelde dat we zes jaar bij elkaar in de klas hadden gezeten, lagere school, Amsterdam. Ik herkende hem, ik herinnerde me alles wat hij vertelde, de machine liep. Daarna een man en zijn vrouw met wie ik tegelijkertijd op het Spinoza Lyceum had gezeten, ook Amsterdam, hij twee klassen hoger, zij twee klassen lager. Ik had een vage herinnering. Vervolgens twee mannen die zich bekend maakten als oud-leerlingen, middelbare school Hengelo (O). Ik herinnerde me niets, ze moesten het verleden zelf boetseren, ik zag hoe ik ontstond onder hun handen. De jongste vertelde dat ik hem een twee had gegeven voor een boekbespreking. Ik schaamde me, dat had ik nooit mogen doen. A.L. Snijders / AFDH uitgevers Via: Enschedeaanzee Foto: Edstep