Doorgaan naar hoofdcontent

Update ding Last.fm


Zoals ik tijdens de cursus al schreef, is dit het enige ding dat echt niet wilde en waar ik ook niks mee had of kreeg. Het frustreert me dus best om te lezen dat er verschillende collega's zijn, die zich nu met hangen en wurgen door alle dingen proeteren en bij Last.fm ineens helemaal het licht zien. Geweldig! Altijd m'n eigen radio bij hand! Nooit geweten dat dit bestond! Wat een ontdekking! Nou ja... ben ik dan echt zo blond?

Ik heb het nog een keer geprobeerd, serieus. Even stoeien in het cursusaccount. Ik zal toch wel iets over het hoofd hebben gezien waardoor dat licht bij mij nog uit is. Maar nee hoor. Weinig treffers (rare smaak?), wel iets toegevoegd aan de library, wel getagged, maar geen hartjes. Ik zie ze echt niet. En dan? Afspelen? Volgens mij is de cd aanzetten veel handiger en dan heb ik betere geluidskwaliteit. Nee, ook nu haak ik af.

Toch jammer, want ik wil ook best over wat cd's posten op ons Bieblog en die moet ik dan toevoegen aan ons Biebaccount. Maar wat zie ik, daar zitten al heel veel cd's in en die zijn nog niet besproken. Of er is een redacteur die graag vooruit werkt of die zich niet aan het redactiestatuur houdt! Hoe dan ook, ik stort me wel op de films jongens. Of ik roep een keer zachtjes 'help'.

Foto

Reacties

  1. Ja, eh.. sorry hoor! Ik was als één van die enthousiaste last.fm gebruikers aan het luisteren en kwam er pas later achter dat ik nog ingelogd was als 'bieblog'... Daarom staat er dus nu een kleine (ahum) afspiegeling van mijn muzieksmaak op een ander account.. Dus als jij nou toch nog een keertje gaat luisteren én ingelogd bent als bieblog, dan wordt alles weer anders!
    Blond? Nee, hoor daar ligt het niet aan.. Heb ik al gezegd dat je haar goed zit? ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja, net nog, en bedankt.
    Ga je die luistergeschiedenis weer verwijderen dan? Of ga je nu verplicht over elke cd bloggen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Uit de put

De mevrouw die ik bezoek is altijd wat emotioneel als ze praat over het wegvallen van de weinige mensen om haar heen die ze nog heeft. Maar ze vertelt dit keer ook over de leuke filmavond met een vriendin en dat ze zelfs weer had gelachen. 'Wat een stomme film!', mompelt ze nog half snotterend. Ik kan een schaterlach niet onderdrukken. Ze vertelt dat ze dacht veel hooglanden van Schotland te gaan zien, maar het bleek een film over een wedstrijd pap maken in een piepklein dorpje. Ja, daar kan ik ook wel om lachen en zie het helemaal voor me. Twee dames op leeftijd, in de bioscoop, bij een film waar ze iets anders van hadden verwacht, ginnegappend over de situatie. Heerlijk. Tegelijk geeft dit verhaal mij het kadootje om te praten over zoiets als een uit-de-put recept. We weten vaak goed welke ingrediënten ervoor zorgen dat we in-de-put raken, maar het is fijn als je ook een paar uit-de-put ingrediënten op je lijstje hebt staan. Die pap lijkt mij er wel zo eentje, want pap zal no...