Doorgaan naar hoofdcontent

Update ding Last.fm


Zoals ik tijdens de cursus al schreef, is dit het enige ding dat echt niet wilde en waar ik ook niks mee had of kreeg. Het frustreert me dus best om te lezen dat er verschillende collega's zijn, die zich nu met hangen en wurgen door alle dingen proeteren en bij Last.fm ineens helemaal het licht zien. Geweldig! Altijd m'n eigen radio bij hand! Nooit geweten dat dit bestond! Wat een ontdekking! Nou ja... ben ik dan echt zo blond?

Ik heb het nog een keer geprobeerd, serieus. Even stoeien in het cursusaccount. Ik zal toch wel iets over het hoofd hebben gezien waardoor dat licht bij mij nog uit is. Maar nee hoor. Weinig treffers (rare smaak?), wel iets toegevoegd aan de library, wel getagged, maar geen hartjes. Ik zie ze echt niet. En dan? Afspelen? Volgens mij is de cd aanzetten veel handiger en dan heb ik betere geluidskwaliteit. Nee, ook nu haak ik af.

Toch jammer, want ik wil ook best over wat cd's posten op ons Bieblog en die moet ik dan toevoegen aan ons Biebaccount. Maar wat zie ik, daar zitten al heel veel cd's in en die zijn nog niet besproken. Of er is een redacteur die graag vooruit werkt of die zich niet aan het redactiestatuur houdt! Hoe dan ook, ik stort me wel op de films jongens. Of ik roep een keer zachtjes 'help'.

Foto

Reacties

  1. Ja, eh.. sorry hoor! Ik was als één van die enthousiaste last.fm gebruikers aan het luisteren en kwam er pas later achter dat ik nog ingelogd was als 'bieblog'... Daarom staat er dus nu een kleine (ahum) afspiegeling van mijn muzieksmaak op een ander account.. Dus als jij nou toch nog een keertje gaat luisteren én ingelogd bent als bieblog, dan wordt alles weer anders!
    Blond? Nee, hoor daar ligt het niet aan.. Heb ik al gezegd dat je haar goed zit? ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja, net nog, en bedankt.
    Ga je die luistergeschiedenis weer verwijderen dan? Of ga je nu verplicht over elke cd bloggen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Draaglijke lichtheid

Tijdens mijn stage bij Willem. Hart voor levensvragen bezocht ik een echtpaar. Bijna hun hele leven samen, net met pensioen en ineens blijkt hij ongeneeslijk ziek. Door onze gedeelde bronnen uit het Hindoeïsme was er een snelle klik. Ik ben dankbaar dat ik toen heb kunnen helpen om de moeilijke vragen, die tussen hen in de lucht hingen, bespreekbaar te maken. Inmiddels is meneer overleden en zit ik voor de nazorg opnieuw bij haar aan de keukentafel. De rouw is groot na zoveel mooie en liefdevolle jaren samen. Met bewondering en ontroering luister ik naar haar verhalen over de laatste weken, haar helende proces van het verdriet doorleven en de fijne herinneringen bij het opruimen van hun spullen. Ondanks de tranen is er soms ook een moment van lichtheid en een open blik op de toekomst. 'Ik heb zelfs deze week nieuwe schoenen gekocht', zegt ze, 'Waldläufers, ken je die? Het enige merk waar ik nog goed op kan lopen.' Zeker! En ik steek trots een voet boven de tafel uit me...