Doorgaan naar hoofdcontent

Zwieren, zwaaien, sensatie draaien!

Dus Essen dacht: dat nieuwe blogkuiken daar in het oosten, dat moest maar eens volwassen worden op onze blogkermis! Oei, spannend, maar ook wel leuk. Dank Essen.

Het kuiken broedt inmiddels al op een mooi ei, dus houdt m'n scribbles in de gaten. Of het een draaimolen, achtbaan of spiegelpaleis wordt, dat houd ik nog even in het midden. Maar een opwarmertje heb ik al wel voor u, voor het geval u hem de eerste keer gemist hebt.



Tot de volgende ronde!

Reacties

  1. Hij blijft mooi. (dat begrip blogkermis ga ik maar eens onderzoeken dit weekend)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. @Eazy: Al iets gevonden? 't Is simpel. De kermishouder blogt een post en voegt aan het onderwerp wat stellingen, vragen of meningen toe. Daarmee is iedereen uitgenodigd een eigen post te bloggen als antwoord op de stellingen, vragen of meningen. De kermishouder verzamelt alles en sluit het blogfeestje af met een samenvatting en conclusie. En draagt tenslotte de kermis over aan een andere blogger. Dus wie weet zie ik je nog wel in de achtbaan terug ;-)

    @Henk: Ik stal hem alweer een tijdje geleden stilletjes van Eazy, dus de dank is ook aan hem!

    @Essen: we zullen zien ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ha en een overzichtje van de biblioblogkermissen zie je op onze wiki: http://nlbiblioblogs.pbwiki.com/Blogkermis

    Ben benieuwd Astrid!!

    Dymphie
    http://nlbiblioblogs.pbwiki.com/

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oei, ik sta d'r al in! Ik ben nog even alle touwen, schroeven en tentharingen aan het controleren. Binnenkort gaat 'ie open ;-)
    Tot gauw

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Vleugels

Je draait al een tijdje mee in het vak. Met wisselende periodes van vallen en opstaan, van groei en geworstel. Je hebt de laatste tijd het gevoel dat je op een plek terecht bent gekomen die bij je past. De inhoud, de verantwoordelijkheid, het netwerk, met de eigen kwaliteiten en mogelijkheden. Alle stukjes lijken steeds beter in elkaar te passen. Je schuurt hier en daar nog even wat, vooral met jezelf en je eigen levensgedoetjes... En dan komt daar ineens een belletje van de hoofdredacteur van hét vakblad dat ons bibliofielen bindt. Met de boodschap dat je vanuit meerdere hoeken van het land bent voorgedragen voor Beste Bibliothecaris van Nederland . En dat de jury ook vindt dat je op die nominatielijst niet mag ontbreken. Dan is daar ineens een gevoel van 'goh, echt waar, dus het is gewoon oké wat ik doe?'. Waardoor als vanzelf ook het laatste stukje op z'n plek schuift. Mede geholpen door alle lieve reacties sinds de shortlist online staat. De hele maand juni keek ...