Doorgaan naar hoofdcontent

Bladeren door je weblog

Een week vol leermomenten. FrankWatching leert me dat er een Nederlandse Twittervariant bestaat: Kwekker. Hè ja, dat hebben we echt nodig, denk ik dan gelijk. Maar misschien onterecht, ik heb me er verder niet in verdiept.

In Mediacoach lees ik vervolgens over de Nederlandse blogcommunity Web-log.nl. Ook zoiets, hebben we dat naast alle Bloggers en Wordpressen echt nodig? Misschien, maar m'n oog viel in dit berichtje vooral op een bijzondere dienst van Web-log: je kunt een boek samenstellen met artikelen en foto's uit je blog.

Stel je voor... een blogboek als naslagwerk in de boekenkast, ter herinnering aan een bepaalde periode of gebeurtenis. Of om iemand je weblog kado te geven. Natuurlijk kun je kiezen uit diverse formaten, kleuren en opmaakprofielen. Ook kun je je eigen omslag ontwerpen. En als slagroom op de taart kun je je blogboek straks via je weblog voor slechts €15,95 te koop aanbieden.

Ik weet niet zo goed wat ik hiervan moet vinden. We zijn massaal overgestapt op de digitale fotografie, zodat we honderden foto's op steeds kleiner wordende opslagmedia kunnen bewaren. Vervolgens gaan we al die foto's weer uitprinten en in boeken afdrukken. Is de volgende stap dus dat we onze digitale schrijverijen ook weer op dat oude vertrouwde papier in de kast willen zien staan? En bij elke verhuizing in dozen gaan inpakken en meeslepen, om tot in de eindeloosheid op zolder te laten verstoffen?

Toch wel een grappig idee, toch?

Reacties

  1. @Henk: Nee, duidelijk niet. Ik zag al in een snelle blik dat er wel weer meer varianten zijn (natuurlijk!), maar goed, voor mij was het nieuw. Het zal wel weer iets over mij zeggen... Altijd second best ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb het wel eens overwogen. Ben wel benieuwd naar de kwaliteit. Dat ik straks niet al mijn blogpostjes door het huis heb liggen. En ja, web-streepje-log is echt heel erg ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @eazy; Oh ja, gescheurde boekruggen, loslatende katerns... ik zie het al helemaal voor me. Gelukkig bestaan er nog ringbandjes ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mij lijkt het een heel goed idee. Misschien niet voor elk blog of elke blogger, maar de mogelijkheid op zichzelf. Ik volg bv. het blog van een oudere heer die t.b.v. vrienden en familie zijn levensverhaal in aflevering op z'n blog zet en dat in een context plaatst, compleet met foto's enz. Vaak denk ik: straks is-ie dood, en als over 10 jaar een (achter-)kleinkind het wil lezen, kan dat dan nog? Blijven blogs eeuwig rondzweven op het web?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @AvA: Het idee is inderdaad best aardig. En in geval van het voorbeeld dat je noemt is het natuurlijk zeer waardevol. Ik vind het alleen ook wel opmerkelijk dat we dus kennelijk - ondanks de non-stop digitale evolutie - toch weer op zeker moment teruggrijpen naar dat vertrouwde opslagmedium: het boek. Omdat we kennelijk toch iets tastbaars om ons heen willen hebben. Alsof het pas echt waarde heeft als je het ook echt kunt zien en voelen en ruiken en bewaren en beschadigen ofzo.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Je hebt ook nog blog2print, heb ik eens ergens gelezen....
    Nou ja, kan best eens aardig zijn voor je mooiste blogposts!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. @festina: Er blijken heel veel blogboekmakers te bestaan. Natuurlijk ;-) Ik vind het voorlopig nog wel prima zo!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Bedankt voor een interessante blog

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Verboden vrucht

Het is weer genieten van de monastieke weelde van Rosario. Natuurlijk doet de stilte en de groep haar werk, maar zonder deze plek en haar smakelijke tuin zou de retraite niet hetzelfde zijn. Tijdens de eerste maaltijd op het terras had ik hem al gespot: een hele mooie volle dikke rode rijpe vijg. Verstopt onder een blad tegen de kloostermuur. Maar niet voor wie daar recht onder zit. Als niemand kijkt probeer ik haar te plukken. Helaas. De stoel is te laag en ik te klein. Toch is ze voor mij, ik voel het. Als de langste man van de groep een keer op het terras zit te schrijven, tik ik op z’n schouder en wijs naar mijn schat. Hij weet gelijk wat er van hem wordt verwacht! Nog even probeert hij te doen alsof ook hij er niet bij kan, maar daar trapt deze dame niet in. En ik heb het mes al in m’n ongeduldige handen. Dan volgen twee minuten van puur genot. Het zoete sappige vruchtvlees smaakt precies zoals we hadden verwacht. Beter zelfs. We kunnen een zacht kreuntje niet onderdrukken. D...