Doorgaan naar hoofdcontent

Antwerp: 't stad is van iedereen

Het zit er alweer op. Drie en een halve dag zwerven door de straten van Antwerpen. Een smeltkroes van culturen en architecturen. Met de poëzie letterlijk op straat, een prachtige historische binnenstad en een fascinerende Joodse, Marokkaanse en Chinese wijk. En dat je werkelijk overal en altijd even snel of uitgebreid iets kunt eten en drinken, is voor ons snoepers soms net een verleiding teveel. Het hotel Bed, bad & brood is een aanrader: perfecte locatie, mooie kamers, fijne mensen en elke morgen een lekkere verrassing bij het ontbijt! Hoogtepunten: de chique van Kristien Hemmerechts' Zurenborg en de deurbel van meneer Moeyaert. Minpuntje: m'n vakantieprobleem is met een bezoek aan De Groene Waterman eigenlijk alleen maar groter geworden.

Awel, alles sal rech kom. En ondertussen mag u even meegenieten van een paar ferme fotokes.

Reacties

  1. Mooie foto's! Dat hotel lijkt me wel wat, bedankt voor het uitproberen ;-) We (huisgenoot en ik) zouden altijd nog 's naar Antwerpen gaan, dus... De joodse wijk ken ik wel vanuit de bus, daar was ik zeer van onder de indruk, net een boek van Potok maar dan echt. Dat er ook een Marokkaanse wijk was wist ik niet. Maar daar woon ik zelf in R'dam eigenlijk ook min of meer in, hoewel hij meer Turks/Marokkaans/Nederlands (+ nog 100 nationaliteiten) is.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. @schrijver: Gewoon lekker gaan. En neem dat 100% boekje mee voor de leukste wandelingen. Het lijkt me juist een mooie ervaring om te voelen hoe de culturele mix van Rotterdam anders (of juist niet anders) is dan die van Antwerpen. Goeie reis alvast!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Uit de put

De mevrouw die ik bezoek is altijd wat emotioneel als ze praat over het wegvallen van de weinige mensen om haar heen die ze nog heeft. Maar ze vertelt dit keer ook over de leuke filmavond met een vriendin en dat ze zelfs weer had gelachen. 'Wat een stomme film!', mompelt ze nog half snotterend. Ik kan een schaterlach niet onderdrukken. Ze vertelt dat ze dacht veel hooglanden van Schotland te gaan zien, maar het bleek een film over een wedstrijd pap maken in een piepklein dorpje. Ja, daar kan ik ook wel om lachen en zie het helemaal voor me. Twee dames op leeftijd, in de bioscoop, bij een film waar ze iets anders van hadden verwacht, ginnegappend over de situatie. Heerlijk. Tegelijk geeft dit verhaal mij het kadootje om te praten over zoiets als een uit-de-put recept. We weten vaak goed welke ingrediënten ervoor zorgen dat we in-de-put raken, maar het is fijn als je ook een paar uit-de-put ingrediënten op je lijstje hebt staan. Die pap lijkt mij er wel zo eentje, want pap zal no...