Je draait al een tijdje mee in het vak. Met wisselende periodes van vallen en opstaan, van groei en geworstel. Je hebt de laatste tijd het gevoel dat je op een plek terecht bent gekomen die bij je past. De inhoud, de verantwoordelijkheid, het netwerk, met de eigen kwaliteiten en mogelijkheden. Alle stukjes lijken steeds beter in elkaar te passen. Je schuurt hier en daar nog even wat, vooral met jezelf en je eigen levensgedoetjes... En dan komt daar ineens een belletje van de hoofdredacteur van hét vakblad dat ons bibliofielen bindt. Met de boodschap dat je vanuit meerdere hoeken van het land bent voorgedragen voor Beste Bibliothecaris van Nederland . En dat de jury ook vindt dat je op die nominatielijst niet mag ontbreken. Dan is daar ineens een gevoel van 'goh, echt waar, dus het is gewoon oké wat ik doe?'. Waardoor als vanzelf ook het laatste stukje op z'n plek schuift. Mede geholpen door alle lieve reacties sinds de shortlist online staat. De hele maand juni keek ...
beschrijf jezelf en herlees een ander
Ja, met Apple valt niet te spotten; zo'n firma laat natuurlijk niet tornen aan z'n image. Een iPhone blijft natuurlijk wel een fantastisch ehm..ding.
BeantwoordenVerwijderenen zo is het ;-)
BeantwoordenVerwijderenhij bevalt dus goed, begrijp ik?
ik wen stap-voor-stap!
Ja, is leuk speelgoed. Bellen doe ik er niet mee, maar overal internet is wel pretig. De camera is niet om naar huis te schrijven en de accu is maar zozo, maar voor de rest...
BeantwoordenVerwijderenKlinkt bekend! Alleen bel ik er wel mee en laat dat internet voor wat het is. Zo Traag.
BeantwoordenVerwijderenAstrid...dat stap voor stap wennen komt omdat jij GEEN apple hebt. Zou je wel een apple gehad hebben dan was je allang gewend...geloof me :-p
BeantwoordenVerwijderenHé, moet jij niet naar school ofzo ;-)
BeantwoordenVerwijderenWie weet word ik ooit nog eens een appeltje!