Tijdens mijn stage bij Willem. Hart voor levensvragen bezocht ik een echtpaar. Bijna hun hele leven samen, net met pensioen en ineens blijkt hij ongeneeslijk ziek. Door onze gedeelde bronnen uit het Hindoeïsme was er een snelle klik. Ik ben dankbaar dat ik toen heb kunnen helpen om de moeilijke vragen, die tussen hen in de lucht hingen, bespreekbaar te maken. Inmiddels is meneer overleden en zit ik voor de nazorg opnieuw bij haar aan de keukentafel. De rouw is groot na zoveel mooie en liefdevolle jaren samen. Met bewondering en ontroering luister ik naar haar verhalen over de laatste weken, haar helende proces van het verdriet doorleven en de fijne herinneringen bij het opruimen van hun spullen. Ondanks de tranen is er soms ook een moment van lichtheid en een open blik op de toekomst. 'Ik heb zelfs deze week nieuwe schoenen gekocht', zegt ze, 'Waldläufers, ken je die? Het enige merk waar ik nog goed op kan lopen.' Zeker! En ik steek trots een voet boven de tafel uit me...
Nee, dat geldt niet voor griep helaas. Dat moet je gewoon uitzieken. Beterschap gewenst.
BeantwoordenVerwijderenDank AvA, ik doe heel langzaam m'n best!
BeantwoordenVerwijderenDag Astrid,
BeantwoordenVerwijderenWat lees ik toch. Jij ziek. Dat kan toch niet wat volgens mij heb je volgende week vakantie.
Gauw weer beter worden Laat je maar lekker vertroetelen. Gr. Francine
Hoi Astrid,
BeantwoordenVerwijderenLekker snel weer beter worden en veel plezier volgende week in Limburg.
Ha Fransje, toch wel dus. Ik had gewoon zin in 2 weken vakantie, waarvan eentje uitgeteld rondom de bank. Lekker hoor... Ik hoop na de echte vakantie weer m'n ouwe zelf te zijn. Tot gauw!
BeantwoordenVerwijderen@Reinoud: Dank, ik doe m'n best. Limburg wacht al op me ;-)
BeantwoordenVerwijderenGoede reis!
BeantwoordenVerwijderenEn kom weer goed thuis!
@Hetty: Beter thuiskomen dan ik straks wegga. Dat zeker!
BeantwoordenVerwijderen