Je draait al een tijdje mee in het vak. Met wisselende periodes van vallen en opstaan, van groei en geworstel. Je hebt de laatste tijd het gevoel dat je op een plek terecht bent gekomen die bij je past. De inhoud, de verantwoordelijkheid, het netwerk, met de eigen kwaliteiten en mogelijkheden. Alle stukjes lijken steeds beter in elkaar te passen. Je schuurt hier en daar nog even wat, vooral met jezelf en je eigen levensgedoetjes... En dan komt daar ineens een belletje van de hoofdredacteur van hét vakblad dat ons bibliofielen bindt. Met de boodschap dat je vanuit meerdere hoeken van het land bent voorgedragen voor Beste Bibliothecaris van Nederland . En dat de jury ook vindt dat je op die nominatielijst niet mag ontbreken. Dan is daar ineens een gevoel van 'goh, echt waar, dus het is gewoon oké wat ik doe?'. Waardoor als vanzelf ook het laatste stukje op z'n plek schuift. Mede geholpen door alle lieve reacties sinds de shortlist online staat. De hele maand juni keek ...
Nee, dat geldt niet voor griep helaas. Dat moet je gewoon uitzieken. Beterschap gewenst.
BeantwoordenVerwijderenDank AvA, ik doe heel langzaam m'n best!
BeantwoordenVerwijderenDag Astrid,
BeantwoordenVerwijderenWat lees ik toch. Jij ziek. Dat kan toch niet wat volgens mij heb je volgende week vakantie.
Gauw weer beter worden Laat je maar lekker vertroetelen. Gr. Francine
Hoi Astrid,
BeantwoordenVerwijderenLekker snel weer beter worden en veel plezier volgende week in Limburg.
Ha Fransje, toch wel dus. Ik had gewoon zin in 2 weken vakantie, waarvan eentje uitgeteld rondom de bank. Lekker hoor... Ik hoop na de echte vakantie weer m'n ouwe zelf te zijn. Tot gauw!
BeantwoordenVerwijderen@Reinoud: Dank, ik doe m'n best. Limburg wacht al op me ;-)
BeantwoordenVerwijderenGoede reis!
BeantwoordenVerwijderenEn kom weer goed thuis!
@Hetty: Beter thuiskomen dan ik straks wegga. Dat zeker!
BeantwoordenVerwijderen