Doorgaan naar hoofdcontent

Kompas


Oké, het aftellen is begonnen. Morgen reis ik al af naar de #b2d2012 om voor de troepen uit de stand van #dbos te helpen opbouwen. Bijna vier dagen ondergedompeld in het Zeeuwse hart en in een Abdij vol bibliotheekmensen. Ik ben dus bezig met de laatste voorbereidingen. Presentatie oefenen, laatste tools afwerken en alle communicatie en organisatie afstemmen met dat ijzersterke beursteam. Oh ja, en dan m'n koffertje volpakken met representatieve jurkjes voor praatje en partijen. Ik ben dus even van de wereld deze week.

En dan doe ik toch nog een laatste ontdekking tijdens dat aftellen. Want terwijl ik op de website zoek naar een compleet programmaoverzicht, word ik verwezen naar de Conference Compass. Een app [de ConPass, briljant] waarin alles te vinden is over deze conferentie. En waar je natuurlijk je eigen programma kunt samenstellen. Wie ik moet spreken, welke stands ik moet bezoeken, bij welke sessies ik moet zijn, dat soort dingen. Oh mai, wat een speelgoed.

Maar ik geef me over. Even de QR-code scannen, installeren en stoeien maar. Dus, na een half uurtje is Mijn programma gevuld met de verplichte en wenselijke onderdelen van deze 2daagse. Waarbij ik me wel wat onrustig afvraag of ik nu telkens een bliepje of anderssoortige melding ga krijgen. Die ik toch niet hoor of zie, omdat ik al veel teveel andere dingen hoor en zie. Zoals mensen, die met elkaar praten over waar ze nu naartoe zullen gaan en waar zich dat bevindt en wat er nog meer te zien en te doen is. Ik las ook dat er nog papieren programmaboekjes uitgedeeld worden, natuurlijk.

Nou ja, ik heb er weer een ervaring en speeltje bij. Maar ondertussen denk ik dat de realiteit van straks is dat ik vooral via mensen en papier m'n weg ga vinden op deze beurs. En daarna de app zal verwijderen, omdat m'n mobieltje trager lijkt te zijn geworden. Zoiets. Wat een bijzondere tijd is dit toch...

Reacties

Populaire scribble

Gewone mensen

Ik kom uit een sector waarin ik gewend was dezelfde vragen of opmerkingen te horen als ik vertelde wat ik deed. "Bibliotheek? Dan lees je dus heel veel! Zit daar nog toekomst in? Kun je daarvoor studeren dan?" En ook de aanname dat het in een bibliotheek stil moet zijn, is nog lang niet uitgestorven. Wie in een bibliotheek werkt, herkent dit zeker. Zo zal iedere beroepsgroep z'n stokpaardjes hebben als het gaat om reacties uit de samenleving. De psycholoog of psychiater hoort vaak: "Ik ben toch niet gek!" En bij de geestelijk verzorger is dat met stip op nummer 1: "Ik ben niet van de kerk." Ik gniffel wel eens om het feit dat ik dus weer in een beroepsgroep terecht ben gekomen waarin ik moet uitleggen - en verdedigen - wat ik doe.  Bij Willem. Hart voor Levensvragen  krijg ik een dame aan de lijn. Ze vertelt me haar situatie en dat ze er graag met iemand over zou praten. Of dat ook past. Ik leg haar uit hoe onze procedure werkt en dat er in ons netwerk...