Doorgaan naar hoofdcontent

Lezen voor leven

Het begon met een leuk idee voor de zomer: verrassingstassen voor de klanten, gevuld met de persoonlijke voorkeuren van alle medewerkers. Het was even werk, maar een groot succes. De voorraad van 150 tassen voor een hele week was na één dag al weg, we hebben doorlopend staan bijvullen.

Deze winter wilden we dat overtreffen. We wisten al dat de klanten dit idee wel op prijs stelden, dus gekoppeld aan een goed doel kwam dat vast helemaal goed. Dus, Bibliotheek Hengelo in actie voor de babietjes van Serious Request 2012. Het doel: 1500 persoonlijke tassen en €10.000,- voor het leven.

Die tassen zijn gelukt, die hebben we maandag met z'n allen voor onze leners klaargezet. Wat een gezellige boel was dat. De vrije giften kwamen ook goed op gang. Zaterdag sloten we de actie af met een grote boekverkoop, ook altijd goed voor veel bezoek en een gevulde spaarpot. De tienduizend hebben we niet gehaald, maar wel meer dan de helft. Top!

Vandaag trokken wat stoere collega's naar het Glazen Huis, de drukte in. Ik vind het echt heel sfeervol en gezellig in de stad, maar zo dichtbij durf ik me er niet aan te wagen. Heel knus, jongens, zo voor die camera. Eerst de Noordzee, nu de Oostenwind. Hoe kunnen we dit in 2013 nog overtreffen?!


 

Reacties

Populaire scribble

Het verleden rechtgezet

10.01.2010 VERLEDEN Met mijn uitgever in de bibliotheek van Enschede - hij vroeg, ik antwoordde, er waren naar schatting zestig, zeventig of tachtig mensen. Na afloop een man van mijn leeftijd, hij vertelde dat we zes jaar bij elkaar in de klas hadden gezeten, lagere school, Amsterdam. Ik herkende hem, ik herinnerde me alles wat hij vertelde, de machine liep. Daarna een man en zijn vrouw met wie ik tegelijkertijd op het Spinoza Lyceum had gezeten, ook Amsterdam, hij twee klassen hoger, zij twee klassen lager. Ik had een vage herinnering. Vervolgens twee mannen die zich bekend maakten als oud-leerlingen, middelbare school Hengelo (O). Ik herinnerde me niets, ze moesten het verleden zelf boetseren, ik zag hoe ik ontstond onder hun handen. De jongste vertelde dat ik hem een twee had gegeven voor een boekbespreking. Ik schaamde me, dat had ik nooit mogen doen. A.L. Snijders / AFDH uitgevers Via: Enschedeaanzee Foto: Edstep