Doorgaan naar hoofdcontent

Lezen voor leven

Het begon met een leuk idee voor de zomer: verrassingstassen voor de klanten, gevuld met de persoonlijke voorkeuren van alle medewerkers. Het was even werk, maar een groot succes. De voorraad van 150 tassen voor een hele week was na één dag al weg, we hebben doorlopend staan bijvullen.

Deze winter wilden we dat overtreffen. We wisten al dat de klanten dit idee wel op prijs stelden, dus gekoppeld aan een goed doel kwam dat vast helemaal goed. Dus, Bibliotheek Hengelo in actie voor de babietjes van Serious Request 2012. Het doel: 1500 persoonlijke tassen en €10.000,- voor het leven.

Die tassen zijn gelukt, die hebben we maandag met z'n allen voor onze leners klaargezet. Wat een gezellige boel was dat. De vrije giften kwamen ook goed op gang. Zaterdag sloten we de actie af met een grote boekverkoop, ook altijd goed voor veel bezoek en een gevulde spaarpot. De tienduizend hebben we niet gehaald, maar wel meer dan de helft. Top!

Vandaag trokken wat stoere collega's naar het Glazen Huis, de drukte in. Ik vind het echt heel sfeervol en gezellig in de stad, maar zo dichtbij durf ik me er niet aan te wagen. Heel knus, jongens, zo voor die camera. Eerst de Noordzee, nu de Oostenwind. Hoe kunnen we dit in 2013 nog overtreffen?!


 

Reacties

Populaire scribble

Draaglijke lichtheid

Tijdens mijn stage bij Willem. Hart voor levensvragen bezocht ik een echtpaar. Bijna hun hele leven samen, net met pensioen en ineens blijkt hij ongeneeslijk ziek. Door onze gedeelde bronnen uit het Hindoeïsme was er een snelle klik. Ik ben dankbaar dat ik toen heb kunnen helpen om de moeilijke vragen, die tussen hen in de lucht hingen, bespreekbaar te maken. Inmiddels is meneer overleden en zit ik voor de nazorg opnieuw bij haar aan de keukentafel. De rouw is groot na zoveel mooie en liefdevolle jaren samen. Met bewondering en ontroering luister ik naar haar verhalen over de laatste weken, haar helende proces van het verdriet doorleven en de fijne herinneringen bij het opruimen van hun spullen. Ondanks de tranen is er soms ook een moment van lichtheid en een open blik op de toekomst. 'Ik heb zelfs deze week nieuwe schoenen gekocht', zegt ze, 'Waldläufers, ken je die? Het enige merk waar ik nog goed op kan lopen.' Zeker! En ik steek trots een voet boven de tafel uit me...