Doorgaan naar hoofdcontent

Lezen voor leven

Het begon met een leuk idee voor de zomer: verrassingstassen voor de klanten, gevuld met de persoonlijke voorkeuren van alle medewerkers. Het was even werk, maar een groot succes. De voorraad van 150 tassen voor een hele week was na één dag al weg, we hebben doorlopend staan bijvullen.

Deze winter wilden we dat overtreffen. We wisten al dat de klanten dit idee wel op prijs stelden, dus gekoppeld aan een goed doel kwam dat vast helemaal goed. Dus, Bibliotheek Hengelo in actie voor de babietjes van Serious Request 2012. Het doel: 1500 persoonlijke tassen en €10.000,- voor het leven.

Die tassen zijn gelukt, die hebben we maandag met z'n allen voor onze leners klaargezet. Wat een gezellige boel was dat. De vrije giften kwamen ook goed op gang. Zaterdag sloten we de actie af met een grote boekverkoop, ook altijd goed voor veel bezoek en een gevulde spaarpot. De tienduizend hebben we niet gehaald, maar wel meer dan de helft. Top!

Vandaag trokken wat stoere collega's naar het Glazen Huis, de drukte in. Ik vind het echt heel sfeervol en gezellig in de stad, maar zo dichtbij durf ik me er niet aan te wagen. Heel knus, jongens, zo voor die camera. Eerst de Noordzee, nu de Oostenwind. Hoe kunnen we dit in 2013 nog overtreffen?!


 

Reacties

Populaire scribble

Vrouwendingen

Vakantie betekent op dit moment tentamens maken en voorbereidingen treffen voor m'n stage en scriptie. Maar er moet ook tijd zijn voor er even tussenuit én quality time met m'n middelbare school bestie. Zo treffen we elkaar bij een leuke Italiaan voor een quality lunch. En gossie wat valt er veel bij te praten. De ober komt voor een drankje, dat is nog wel snel geregeld. Als hij opnieuw komt voor de bestelling moeten we hem teleurstellen. We hebben de kaart nog niet eens aangeraakt. "Geef ons even wat tijd", zeg ik. "Vrouwenlunch, dit gaat duren." Hij vindt het allemaal prima en stelt ons lachend gerust. Hij heeft de tijd.  Als we uiteindelijk diep in onze heerlijke salade zijn verdwaald, komt de ober eens even checken. Of we nog iets willen drinken? "Hmm, mag ik misschien toch een koude witte?", vraag ik voorzichtig. Natuurlijk mag dat. "Ach ja, vrouwenlunch hè", zeg ik verontschuldigend. Na een paar knusse uren meld ik me bij de ober om