Doorgaan naar hoofdcontent

Papegaaiepraat


Kijk, sommigen krijgen een letter in hun schoen, of een iPad in de openhaard, of dat langverwachte boek in een mega-surprise. Maar ik, ik kreeg dit jaar van de lieve Sint een papegaai in de auto. Kijk, daar heb je tenminste wat aan. En hij deed er gelijk een APKtje en Beurtje bij, zo was die Goedheiligman dan ook wel weer. Jammer alleen dat in het gedicht nergens stond vermeld naar welke Declaratie-Piet ik de rekening kan sturen. Maar goed, je kunt niet alles hebben...

Die papegaai gaat me nog wel van pas komen. Want deze wereldreizigster zit straks uren in de auto naar Middelburg en ook steeds vaker naar andere NS-onvriendelijke oorden. Dan heb je natuurlijk niks aan zo'n mooie platte travelmate. Dan heb je behoefte aan hele andere speeltjes. Hands-free speeltjes. Dat wordt dus lekker beppen. Tenminste, als iemand m'n nummer even draait. Want dat draai-scroll-zoeken in dat telefoonboek, dat kan natuurlijk echt niet tijdens het rijden.

Dus, ik wens u allen een hele fijne pakjesavond vanavond. Ik zit gezellig... eh... in de auto.

Reacties

  1. Hoi Astrid,
    Leuk zo'n papegaai maar de bieb in Middelburg ligt op spuugafstand van het station hoor.
    Dat je het maar even weet ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ha Sofie, dat weet ik. Maar Enschede ligt niet op spuugafstand van m'n hotel in Vlissingen. En het wordt een ritje met de auto dit keer! Misschien tot ziens.

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Waar verhalen verweven

Ik ben nu zo'n drie maanden werkzaam in opdracht van Willem. Hart voor levensvragen en heb al met vele zorgvragers kennis mogen maken. De variëteit aan ontmoetingen is groot. Met leeftijden tussen de 50 en 90 jaar. Sommigen te jong voor hun laatste levensfase of zelfs inmiddels al overleden, anderen oud en juist levensmoe. De één vindt mij een door een wonder gezonden engel, omdat ik zo goed kan luisteren en echt lijk te begrijpen. De ander laat na één gesprek weten dat dit niks voor haar is. Maar de overeenkomst tussen alle gevallen is een grote waarom -vraag die tussen ons in hangt. Waarom ik, waarom nu, waarom zo, waarom niet... Wat ik bijzonder vind, is de ontdekking dat ik in gesprekken vaak kan terugvallen op mijn eigen bronnen van inspiratie en verdieping: muziek en boeken. In de eerste woonkamer waar ik binnenstapte liep ik bijna een cello omver. Mevrouw speelde al haar hele leven, ondanks dat ze nu in een rolstoel zit. Ik kon haar zelfs aan een nieuwe lessenaar helpen, zo...