Doorgaan naar hoofdcontent

Kunst en Cultuur 2.0 (3)


De winnaars van het YouTube Symphony Orchestra zijn bekend! Vandaag stond in de krant dat de 24-jarige vioolstudente Annemarie van Viegen binnenkort naar de Carnegie Hall in New York vertrekt. Samen met een Nederlandse celliste en harpiste. Toch leuk om hier even te melden dat deze Annemarie studeert aan het ArtEZ Conservatorium in Enschede. Kijk, dan doen we het dus zo slecht nog niet, hier in het oosten.

Leuk ook is de website waarop je alle winnaars even kunt bekijken, inclusief Annemarie natuurlijk. Al die verschillende filmpjes en mensen, grappig hoor. Het wordt in ieder geval een jong symfonie orkest. Gezien het gemiddelde niveau had uw Scribbles er ook kunnen staan, maar ja, dan had ze maar moeten blijven spelen! Ik wens alle musici in ieder geval een fantastische ervaring toe.

Reacties

  1. Tja, proef ik hier toch enige spijt? Ik heb de tubasessie bekeken. Die hebben nooit zo'n spannende partij. Een paar melodielijntjes en vooral een paar keer basnootjes. Die moeten dus vooral kunnen tellen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nee hoor, geen spijt. Maar wel iets wat ik er altijd bij zeg als ik commentaar lever op anderen of meen te denken dat ik het beter had gekund. Beste stuurlui moeten hun plek weten!
    Tuba = tellen. Inderdaad ;-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Draaglijke lichtheid

Tijdens mijn stage bij Willem. Hart voor levensvragen bezocht ik een echtpaar. Bijna hun hele leven samen, net met pensioen en ineens blijkt hij ongeneeslijk ziek. Door onze gedeelde bronnen uit het Hindoeïsme was er een snelle klik. Ik ben dankbaar dat ik toen heb kunnen helpen om de moeilijke vragen, die tussen hen in de lucht hingen, bespreekbaar te maken. Inmiddels is meneer overleden en zit ik voor de nazorg opnieuw bij haar aan de keukentafel. De rouw is groot na zoveel mooie en liefdevolle jaren samen. Met bewondering en ontroering luister ik naar haar verhalen over de laatste weken, haar helende proces van het verdriet doorleven en de fijne herinneringen bij het opruimen van hun spullen. Ondanks de tranen is er soms ook een moment van lichtheid en een open blik op de toekomst. 'Ik heb zelfs deze week nieuwe schoenen gekocht', zegt ze, 'Waldläufers, ken je die? Het enige merk waar ik nog goed op kan lopen.' Zeker! En ik steek trots een voet boven de tafel uit me...