De mevrouw die ik bezoek is altijd wat emotioneel als ze praat over het wegvallen van de weinige mensen om haar heen die ze nog heeft. Maar ze vertelt dit keer ook over de leuke filmavond met een vriendin en dat ze zelfs weer had gelachen. 'Wat een stomme film!', mompelt ze nog half snotterend. Ik kan een schaterlach niet onderdrukken. Ze vertelt dat ze dacht veel hooglanden van Schotland te gaan zien, maar het bleek een film over een wedstrijd pap maken in een piepklein dorpje. Ja, daar kan ik ook wel om lachen en zie het helemaal voor me. Twee dames op leeftijd, in de bioscoop, bij een film waar ze iets anders van hadden verwacht, ginnegappend over de situatie. Heerlijk. Tegelijk geeft dit verhaal mij het kadootje om te praten over zoiets als een uit-de-put recept. We weten vaak goed welke ingrediënten ervoor zorgen dat we in-de-put raken, maar het is fijn als je ook een paar uit-de-put ingrediënten op je lijstje hebt staan. Die pap lijkt mij er wel zo eentje, want pap zal no...
Dat dacht ik dus ook, de straten waren uitgestorven. Nou ja ik weet waar ik de komenden weken zal zijn ... =)
BeantwoordenVerwijderenHé liebe Katrin, wat leuk je hier te zien. Dus als ik niet naar Facebook kom, dan kom jij maar naar Blogger. En je volgt me ook al. Toll!
BeantwoordenVerwijderenHet was echt zó stil. Volgens mij zijn er nog maar 3 dagen in het jaar waarop het totale maatschappelijke leven echt stopt. Hemelvaart is daar één van.
Jullie heel veel succes de komende weken. Het wordt vast super!