"Weet je wat een oloide is?", vraagt m'n CERN-maatje in de pauze. Een wat? Nee dus. "Mooi!", zegt ze. En ze schuift me een klein doosje toe. Kadootje, als dank voor alles. Er valt een wonderlijk en zacht houten figuur in m'n hand. Ik moet aan een driedimensionale lemniscaat denken. Het voelt bijzonder, ligt lekker tussen palm en vingers en het maakt me gelijk stil. Wat is dit? "Een oloide", legt ze uit. "Dit staat symbool voor de verbinding tussen aarde en heelal. Door de vorm en de tuimelende omwenteling wordt onze eigen verbinding met de elementen aarde, water, vuur, lucht en ether aangeraakt en versterkt. En de vorm maakt de inwendige lemniscaat in je energetische lichaam wakker. Het helpt ook bij mediteren of in slaap komen." Serieus? Zoveel schoonheid in een stukje hout! Ze leert me dat Rudolf Steiner rond 1920 een oproep deed om de relatie tussen de 5 platonische vormen (de driedimensionale vormen die bestaan uit regelmatige veelhoe...
Dat dacht ik dus ook, de straten waren uitgestorven. Nou ja ik weet waar ik de komenden weken zal zijn ... =)
BeantwoordenVerwijderenHé liebe Katrin, wat leuk je hier te zien. Dus als ik niet naar Facebook kom, dan kom jij maar naar Blogger. En je volgt me ook al. Toll!
BeantwoordenVerwijderenHet was echt zó stil. Volgens mij zijn er nog maar 3 dagen in het jaar waarop het totale maatschappelijke leven echt stopt. Hemelvaart is daar één van.
Jullie heel veel succes de komende weken. Het wordt vast super!