De mevrouw die ik bezoek is altijd wat emotioneel als ze praat over het wegvallen van de weinige mensen om haar heen die ze nog heeft. Maar ze vertelt dit keer ook over de leuke filmavond met een vriendin en dat ze zelfs weer had gelachen. 'Wat een stomme film!', mompelt ze nog half snotterend. Ik kan een schaterlach niet onderdrukken. Ze vertelt dat ze dacht veel hooglanden van Schotland te gaan zien, maar het bleek een film over een wedstrijd pap maken in een piepklein dorpje. Ja, daar kan ik ook wel om lachen en zie het helemaal voor me. Twee dames op leeftijd, in de bioscoop, bij een film waar ze iets anders van hadden verwacht, ginnegappend over de situatie. Heerlijk. Tegelijk geeft dit verhaal mij het kadootje om te praten over zoiets als een uit-de-put recept. We weten vaak goed welke ingrediënten ervoor zorgen dat we in-de-put raken, maar het is fijn als je ook een paar uit-de-put ingrediënten op je lijstje hebt staan. Die pap lijkt mij er wel zo eentje, want pap zal no...
Leuk! En ik snap hem ;-)
BeantwoordenVerwijderenMooi :-D
BeantwoordenVerwijderenDag Astrid,
BeantwoordenVerwijderenJij als cartoonspecialiste weet vast wel waar ik de avonturen van Nancy/Mafalda kan vinden/volgen.
In de jaren tachtig tekende Quino (Joaquín Salvador Lavado) zo'n 15 jaar de Mafalda-serie voor een Z-Amerikaanse krant.Jaarlijks werden ze gebundeld.Plotseling stopte hij ermee.Ik mis haar en haar vriendjes en vriendinnetjes nog altijd. Nu zie ik tot m'n vreugde dat ze als Nancy haar herintrede maakt. Zou Quino naar de VS geëmigreerd zijn?
@AvA: Ik schaam me diep, maar deze strip heb ik schaamteloos van een blog zonder bronvermelding geknipt. Geen idee waar je Nancy/Mafalda of Quino kunt vinden tegenwoordig...
BeantwoordenVerwijderen