Doorgaan naar hoofdcontent

Ik ga naar Het Paradijs

Hield u ook zo van De Schepping?
Dan mag u dit Paradijs natuurlijk niet missen!

Reacties

  1. Die heb ik helaas dus wel gemist :-(
    Ik las de recensie in de PZC maar toen was het al te laat.
    Had dit maar eerder geschreven Scribbles want ik heb inderdaad erg genoten van 'De schepping' en een try-out zo dicht bij huis komt niet zo vaak voor.

    Eigenlijk dus jouw schuld ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi is dat! Maar ja, alles is altijd mijn schuld, dus deze kan er ook nog wel bij ;-)
    Al moet gezegd, ik héb er ergens al wel over geschreven en met een linkje naar verwezen, ik kan het alleen niet meer terugvinden. Het zal ergens in een reactie zijn geweest. Dus uiteindelijk is het toch je eigen schuld, had je mij maar echt goed moeten volgen en Alles moeten lezen!

    Wie weet komt er een reprise, en anders kom je toch gewoon naar Enschede! Of je koopt het boek :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja ja, zo kan ik het ook! Ik volg je wel degelijk maar waar jij je reacties achterlaat kan ik toch echt niet weten hoor.
    En boeken kopen, daar begin ik niet aan. Ik kijk wel in de bieb :-)

    @ Henk:
    Ik krijg de link niet open maar heb ook op Zeeuws Knoopje RSS.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. @Henk: Er lijkt inderdaad met je link iets niet in orde en ik kan ook niet zien waar je ons heen wilt sturen. Word wel nieuwsgierig!

    @Sofie: Ja foei, trouwe lezers moet je koesteren, niet met een kluitje in het reactieriet sturen (dacht alleen dat het op m'n eigen blog was, maar weet het echt niet meer, sorry)!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @Henk (en Zeeuws Knoopje): Dank, leuke recensie. Nu maar hopen dat hij in Enschede ook begint met De Schepping. Dat er nog een hemel kwam wist ik niet. Smullen!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Draaglijke lichtheid

Tijdens mijn stage bij Willem. Hart voor levensvragen bezocht ik een echtpaar. Bijna hun hele leven samen, net met pensioen en ineens blijkt hij ongeneeslijk ziek. Door onze gedeelde bronnen uit het Hindoeïsme was er een snelle klik. Ik ben dankbaar dat ik toen heb kunnen helpen om de moeilijke vragen, die tussen hen in de lucht hingen, bespreekbaar te maken. Inmiddels is meneer overleden en zit ik voor de nazorg opnieuw bij haar aan de keukentafel. De rouw is groot na zoveel mooie en liefdevolle jaren samen. Met bewondering en ontroering luister ik naar haar verhalen over de laatste weken, haar helende proces van het verdriet doorleven en de fijne herinneringen bij het opruimen van hun spullen. Ondanks de tranen is er soms ook een moment van lichtheid en een open blik op de toekomst. 'Ik heb zelfs deze week nieuwe schoenen gekocht', zegt ze, 'Waldläufers, ken je die? Het enige merk waar ik nog goed op kan lopen.' Zeker! En ik steek trots een voet boven de tafel uit me...