Doorgaan naar hoofdcontent

Zeeuwsmeisje


En zo deed ik in 30 uur een rondje Zeeland. Op werkbezoek voor #debibliotheekopschool. Alles voor de Goede Zaak! Hoeveel ervaringen kun je stoppen in zoveel uren? Telt u maar even mee.

  • Negen uur over treinrails schuren in zes verschillende soorten treinen. Niets zo wisselvallig als de NS!
  • Een spontaan en gezellig hapje en drankje met de beroemde Middelburgse collega's Edwin Mijnsbergen, Maringe Vogel en partners. Waarmee ik ook gelijk kennis maakte met hun stamcafé Bommel, een aanrader voor iedereen die er straks tijdens de Bibliotheek2daagse even tussenuit wil. 
  • Een bijzondere nacht in de kleinste schoenendooskamer van Hotel du Commerce. Met een even bijzonder smaakloos ontbijtje. Oké, ik had een bed, stroom, warm water en iets te eten, dat heeft niet iedereen op deze wereld. Maar meer dan dat kan ik er ook niet van maken. Voor wie tijdens de B2D in dit hotel verblijft: sterkte. 
  • Een inspirerend flitsbezoek aan boekhandel de Drvkkery, die het retailconcept tot in de finesse heeft doorgevoerd. Jammer dat de tijd te kort, de tas te klein, de portemonnee te leeg en de koopwaar te zwaar waren. Maar een feest voor de funshoppende lezer! 
  • Een vruchtbaar verbindingsbezoek aan de Zeeuwse Bibliotheek, waar ik leerde hoe de Bibliotheek op school in het Zeeuwse leeft. En m'n topografische kennis over die uithoek van het land is weer bijgeschaafd.
  • Een snel ritje met directeur Kees Hamann naar één van z'n jongste schoolmediatheken in Vlissingen. Waar hij liet zien hij hoe datgene wat we nu langzaam met elkaar aan het bouwen zijn allang met zijn gemeente heeft gerealiseerd. Scholen die zich met hart en ziel inzetten voor 'hun' bibliotheek, leescoördinatoren in dienst van de bibliotheek, onderwijsassistenten fulltime als mediathecaris in de scholen en overal blije lezende kinderen, die zelf hun mediatheek beheren. Zo simpel kan het zijn, zoveel energie kun je in beweging zetten. 

Om eenmaal veilig thuis te constateren dat ik ook nog alle weergoden voorbij heb zien komen. Dat Nederland best wel groot is. Dat Middelburg bij een strak blauwe najaarslucht een mooi pittoresk stadje is. En dat we eigenlijk heel goed bezig zijn met elkaar. Dat maakt zo'n werkrondje én al deze ervaringen meer dan waard. #Bedankt.

Reacties

  1. Mooi verslag Astrid. Het was leuk je weer eens in levenden lijve te zien!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. En veel gezelliger dan een avondje in m'n schoenendooskamer! Dagdag

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Een licht hart

Ik ben nu drie weken aan het werk in mijn plaatselijke ziekenhuis als geestelijk verzorger. Ook al is het een kleine baan, ik kan nu al zeggen dat het even bijzonder als intensief is. Zoals ik bij GV-thuis gewend ben altijd weer een nieuwe woonkamer binnen te stappen, zo betreed ik nu de wereld van bijna identieke kamers. Inclusief slangetjes, piepjes en geuren. Maar de mensen en hun persoonlijke verhalen zijn zo divers als maar kan zijn. Natuurlijk is de rode draad dat er altijd fysiek iets niet in orde is, en soms zelfs levensbedreigend. Toch gaat het gesprek eigenlijk altijd over andere zaken. Zorgen over partner of kinderen. Emoties rondom de veranderingen in het leven. Of, zoals we zo neutraal mogelijk in het patiëntendossier vermelden: beloop en beleving opname . Meestal duurt een gesprek vijf tot tien minuten, maar een paar keer zit ik al wel een half uurtje naast het bed. En heel soms heeft een gesprek voor mij een gouden randje. Omdat we samen een kleine reis hebben gemaakt en...