Doorgaan naar hoofdcontent

Imagodenken


Het werd een avondje uit, met collegavriendin @essen2punt0. De #omdenkshow speelde in Goor, van die meneer van die leuke boekjes. Een theatraal lesje in omdenken dus. Het verschil tussen denken in problemen of mogelijkheden. Of, zoals oprichter Berthold Gunster het in één zin mooi samenvatte: de ja-en denker bedacht het vliegtuig, de ja-maar denker de parachute. Samen met acteur Tim Winkel bracht hij z'n theorieën gelijk in de praktijk. Wat tot komische, herkenbare, pijnlijke en leerzame sketches leidde. En het publiek werd niet gespaard. Maar Goor en omgeving zit vol talentvolle omdenkers, dat hebben we ook geleerd.

Nog even voor de mensen die gisteren ook in de zaal zaten een klein excuus. Want ik snap dat het wat vreemd was, twee dames die ineens onder de stoel schieten van de lach. Als enige. Maar ja, het was toch echt wel heel erg grappig. Voor die twee dames dan. Als er ineens een softe jongeman op toneel verschijnt, een verdwaalde hippie, zacht mompelend, geen ruimte innemend, die schrikt van elke krachtige beweging en de aanwezige stem van z'n 'schoonvader', die hem uitdagend vraagt wat hij ook alweer doet voor de kost, waarop de jongeman verontschuldigend fluistert: "bibliothecaris".


Reacties

Populaire scribble

Vleugels

Je draait al een tijdje mee in het vak. Met wisselende periodes van vallen en opstaan, van groei en geworstel. Je hebt de laatste tijd het gevoel dat je op een plek terecht bent gekomen die bij je past. De inhoud, de verantwoordelijkheid, het netwerk, met de eigen kwaliteiten en mogelijkheden. Alle stukjes lijken steeds beter in elkaar te passen. Je schuurt hier en daar nog even wat, vooral met jezelf en je eigen levensgedoetjes... En dan komt daar ineens een belletje van de hoofdredacteur van hét vakblad dat ons bibliofielen bindt. Met de boodschap dat je vanuit meerdere hoeken van het land bent voorgedragen voor Beste Bibliothecaris van Nederland . En dat de jury ook vindt dat je op die nominatielijst niet mag ontbreken. Dan is daar ineens een gevoel van 'goh, echt waar, dus het is gewoon oké wat ik doe?'. Waardoor als vanzelf ook het laatste stukje op z'n plek schuift. Mede geholpen door alle lieve reacties sinds de shortlist online staat. De hele maand juni keek ...