Doorgaan naar hoofdcontent

Imagodenken


Het werd een avondje uit, met collegavriendin @essen2punt0. De #omdenkshow speelde in Goor, van die meneer van die leuke boekjes. Een theatraal lesje in omdenken dus. Het verschil tussen denken in problemen of mogelijkheden. Of, zoals oprichter Berthold Gunster het in één zin mooi samenvatte: de ja-en denker bedacht het vliegtuig, de ja-maar denker de parachute. Samen met acteur Tim Winkel bracht hij z'n theorieën gelijk in de praktijk. Wat tot komische, herkenbare, pijnlijke en leerzame sketches leidde. En het publiek werd niet gespaard. Maar Goor en omgeving zit vol talentvolle omdenkers, dat hebben we ook geleerd.

Nog even voor de mensen die gisteren ook in de zaal zaten een klein excuus. Want ik snap dat het wat vreemd was, twee dames die ineens onder de stoel schieten van de lach. Als enige. Maar ja, het was toch echt wel heel erg grappig. Voor die twee dames dan. Als er ineens een softe jongeman op toneel verschijnt, een verdwaalde hippie, zacht mompelend, geen ruimte innemend, die schrikt van elke krachtige beweging en de aanwezige stem van z'n 'schoonvader', die hem uitdagend vraagt wat hij ook alweer doet voor de kost, waarop de jongeman verontschuldigend fluistert: "bibliothecaris".


Reacties

Populaire scribble

Een overweging

Ik heb een probleem en een zorg. Het probleem is dat ik te druk ben. Niet gewoon flow druk, maar onoverzichtelijk, benauwend en verlammend druk. Dat komt voor een groot deel doordat we binnen Biebsearch junior de samenwerking met Boek1boek hebben beklonken en ik heel graag na de herfstvakantie op zes scholen wil starten met het digitaal lenen en leveren. Alles wat daarvoor nog moet gebeuren hoef ik zeker niet alleen te doen, maar ik moet wel het overzicht bewaken en natuurlijk op tijd mensen inschakelen om me te helpen. Deze drukte is dus ‘tijdelijk’. Maar helaas vlieg ik al maanden – zo niet jaren – van de ene naar de andere ‘tijdelijke’ drukte. Met als gevolg dat boeken veel te lang op m’n leestafel blijven liggen, ik geen tijd neem om ziek te zijn, de seizoenswisselingen in de natuur ongemerkt aan me voorbij gaan en het contact met de mensen in m’n directe omgeving en met mezelf wel wat te wensen overlaat. Voor een ander deel neemt de druk nog eens toe door de innerlijke wens reg...