Doorgaan naar hoofdcontent

Ding 15 - PodCast


De eerste en enige via het internet verspreidde muziek-
of radiouitzending
die ik heb gedownload, is de 12-delige podcastserie van In Europa. Voor als ik me ooit eens zou vervelen. En daar kwam het maar niet van. Tot ik onlangs zo'n 8 uur in de trein doorbracht.


Op de kabbelende ZEN-stem van Geert Mak en het geroffel van de trein schommelde ik naar en van Berlijn! Een leuke ervaring.

Verder heb ik niet zoveel met deze dienst. Ik heb nog geen uitzen-ding gevonden die ik echt zou missen als ik hem niet zou 'podcas-ten' en heb ook geen behoefte daar naar te blijven zoeken.

Als mogelijkheden voor de bibliotheek zie ik gelijk een luisterboek-serie voor me. Een beetje zoals het hoorspel van Ollie B. Bommel. Een populair luisterboek, helemaal hip tegenwoordig, aanbieden als 24-delige podcastserie. Dat gaat vast veel verslaafde bezoekers opleveren!

Helaas bestaat er zoiets als auteursrechten, maar misschien kunnen we een deal sluiten? En als je het boek zelf voorleest, is dat dan ook strafbaar? Zo niet, dan stel ik graag mijn zwoele biebboekenstem ter beschikking! Eck, doe jij de muziek?

Reacties

Populaire scribble

Draaglijke lichtheid

Tijdens mijn stage bij Willem. Hart voor levensvragen bezocht ik een echtpaar. Bijna hun hele leven samen, net met pensioen en ineens blijkt hij ongeneeslijk ziek. Door onze gedeelde bronnen uit het Hindoeïsme was er een snelle klik. Ik ben dankbaar dat ik toen heb kunnen helpen om de moeilijke vragen, die tussen hen in de lucht hingen, bespreekbaar te maken. Inmiddels is meneer overleden en zit ik voor de nazorg opnieuw bij haar aan de keukentafel. De rouw is groot na zoveel mooie en liefdevolle jaren samen. Met bewondering en ontroering luister ik naar haar verhalen over de laatste weken, haar helende proces van het verdriet doorleven en de fijne herinneringen bij het opruimen van hun spullen. Ondanks de tranen is er soms ook een moment van lichtheid en een open blik op de toekomst. 'Ik heb zelfs deze week nieuwe schoenen gekocht', zegt ze, 'Waldläufers, ken je die? Het enige merk waar ik nog goed op kan lopen.' Zeker! En ik steek trots een voet boven de tafel uit me...