Je draait al een tijdje mee in het vak. Met wisselende periodes van vallen en opstaan, van groei en geworstel. Je hebt de laatste tijd het gevoel dat je op een plek terecht bent gekomen die bij je past. De inhoud, de verantwoordelijkheid, het netwerk, met de eigen kwaliteiten en mogelijkheden. Alle stukjes lijken steeds beter in elkaar te passen. Je schuurt hier en daar nog even wat, vooral met jezelf en je eigen levensgedoetjes... En dan komt daar ineens een belletje van de hoofdredacteur van hét vakblad dat ons bibliofielen bindt. Met de boodschap dat je vanuit meerdere hoeken van het land bent voorgedragen voor Beste Bibliothecaris van Nederland . En dat de jury ook vindt dat je op die nominatielijst niet mag ontbreken. Dan is daar ineens een gevoel van 'goh, echt waar, dus het is gewoon oké wat ik doe?'. Waardoor als vanzelf ook het laatste stukje op z'n plek schuift. Mede geholpen door alle lieve reacties sinds de shortlist online staat. De hele maand juni keek ...
Hai Scribbles,
BeantwoordenVerwijderenJij weet de grappige en leuke plaatjes ook wel te vinden. Ik mag graag het internet afstruinen naar mooie afbeeldingen.Vooral afbeeldingen van Indianen vind ik erg mooi. Indianen hebben mij altijd al gefascineerd en ik vind het interessant om af en toe er wat over te lezen.
In de 23 dingen gaat wel veel tijd inzitten. Wie weet als ik de handigheid er in hebt dat het dan wat sneller gaat.
Indianen?
BeantwoordenVerwijderenDe eerste verrassing van de tweede groep bloggers is alweer binnen!
Oh ja, en ik plaats deze reactie dus niet op jóuw blog. Zo werkt dat nou eenmaal ;-)