Doorgaan naar hoofdcontent

De soundtrack van m'n jeugd

Zo noemde iemand de King of Pop, en ik snap wel wat hij daarmee bedoelt. Ik ben ook opgegroeid met die heerlijke dansnummers. En of je er nu van hield of niet, we kunnen er niet omheen dat Michael Jackson met z'n muziek, dans, balletgroepen en videoclips een grote bijdrage heeft geleverd aan de ontwikkeling van de popmuziek. Zijn hit Thriller inspireerde zelfs Philipijnse gevangen tot hun eigen dansshow. Pluim!

In zijn laatste persconferentie, waarin Michael de concerten in Londen aankondigt, zien we vooral een man die volgens mij helemaal de weg kwijt is. Pijnlijk. Daarom hierbij, als mijn eigen kleine eerbetoon, een nummer uit de tijd van vóór die mooie clips, maar dat me juist nu weer lekker kippenvel bezorgt.



Reacties

  1. Ik was helemaal verbaasd toen ik het nieuws vanochtend hoorde, 50 jaar is echt geen leeftijd om te moeten gaan. Er draaien de hele dag al zijn nummers op de radio, man in the mirrow was er net op. Ik vind Thriller nog altijd zijn leukste nummer. R.I.P.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je zult het misschien niet hebben verwacht, maar ik heb me zelfs eens vergrepen aan één van zijn nummers... Heb een akoestische versie van 'Billie Jean' gespeeld, een versie van Foy Vance. Ja, het kan raar lopen...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @katrin: Ben bang dat z'n nummers de komende weken nog veel te horen zijn. Evenals z'n levensverhaal en andere sappige nieuwtjes. Veel te jong inderdaad, maar z'n lijf was echt helemaal op volgens mij.

    @eck: Ik verbaas me nergens meer over ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. @henk: en hij was niet eens een schrijver... goed van jullie.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @Astrid: Hij heeft anders heel verdienstelijk over allerlei biersoorten geschreven ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. LOL
    Maar ik bedacht me dat ik natuurlijk ook al die tekstschrijvers onder ons zwaar heb beledigd. Mea culpa.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Het verleden rechtgezet

10.01.2010 VERLEDEN Met mijn uitgever in de bibliotheek van Enschede - hij vroeg, ik antwoordde, er waren naar schatting zestig, zeventig of tachtig mensen. Na afloop een man van mijn leeftijd, hij vertelde dat we zes jaar bij elkaar in de klas hadden gezeten, lagere school, Amsterdam. Ik herkende hem, ik herinnerde me alles wat hij vertelde, de machine liep. Daarna een man en zijn vrouw met wie ik tegelijkertijd op het Spinoza Lyceum had gezeten, ook Amsterdam, hij twee klassen hoger, zij twee klassen lager. Ik had een vage herinnering. Vervolgens twee mannen die zich bekend maakten als oud-leerlingen, middelbare school Hengelo (O). Ik herinnerde me niets, ze moesten het verleden zelf boetseren, ik zag hoe ik ontstond onder hun handen. De jongste vertelde dat ik hem een twee had gegeven voor een boekbespreking. Ik schaamde me, dat had ik nooit mogen doen. A.L. Snijders / AFDH uitgevers Via: Enschedeaanzee Foto: Edstep