Doorgaan naar hoofdcontent

De soundtrack van m'n jeugd

Zo noemde iemand de King of Pop, en ik snap wel wat hij daarmee bedoelt. Ik ben ook opgegroeid met die heerlijke dansnummers. En of je er nu van hield of niet, we kunnen er niet omheen dat Michael Jackson met z'n muziek, dans, balletgroepen en videoclips een grote bijdrage heeft geleverd aan de ontwikkeling van de popmuziek. Zijn hit Thriller inspireerde zelfs Philipijnse gevangen tot hun eigen dansshow. Pluim!

In zijn laatste persconferentie, waarin Michael de concerten in Londen aankondigt, zien we vooral een man die volgens mij helemaal de weg kwijt is. Pijnlijk. Daarom hierbij, als mijn eigen kleine eerbetoon, een nummer uit de tijd van vóór die mooie clips, maar dat me juist nu weer lekker kippenvel bezorgt.



Reacties

  1. Ik was helemaal verbaasd toen ik het nieuws vanochtend hoorde, 50 jaar is echt geen leeftijd om te moeten gaan. Er draaien de hele dag al zijn nummers op de radio, man in the mirrow was er net op. Ik vind Thriller nog altijd zijn leukste nummer. R.I.P.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je zult het misschien niet hebben verwacht, maar ik heb me zelfs eens vergrepen aan één van zijn nummers... Heb een akoestische versie van 'Billie Jean' gespeeld, een versie van Foy Vance. Ja, het kan raar lopen...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @katrin: Ben bang dat z'n nummers de komende weken nog veel te horen zijn. Evenals z'n levensverhaal en andere sappige nieuwtjes. Veel te jong inderdaad, maar z'n lijf was echt helemaal op volgens mij.

    @eck: Ik verbaas me nergens meer over ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. @henk: en hij was niet eens een schrijver... goed van jullie.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @Astrid: Hij heeft anders heel verdienstelijk over allerlei biersoorten geschreven ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. LOL
    Maar ik bedacht me dat ik natuurlijk ook al die tekstschrijvers onder ons zwaar heb beledigd. Mea culpa.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

De bibliotheek in de LEA

In korte tijd regende het primeurs in huize Scribbles. En dat allemaal vanwege de vijfde landelijke conferentie Lokale Educatieve Agenda. De wat? De LEA , u weet wel: dat instrument om het lokaal onderwijsbeleid vorm en inhoud te geven na de wetswijzigingen in het onderwijs(achterstanden)beleid in 2006. Het een instrument voor gemeenten, schoolbesturen en overige partners om in ‘nieuwe verhoudingen’ (meer gelijkwaardige verhoudingen) tot gezamenlijke afspraken te komen over het onderwijs- en jeugdbeleid. Dat dus. Die LEA waar wij als bibliotheek zo'n spin-in-het-web-functie kunnen hebben, maar die we maar moeilijk voor het voetlicht krijgen. Net zoals we het soms zo moeilijk vinden om aan te tonen dat het ertoe doet dat we er zijn en dat we ons ook op het onderwijs richten. Onze partners van Kunst van Lezen zouden op die conferentie met een stand vertegenwoordigd zijn. En er was de mogelijkheid iets te vertellen tijdens een deelsessie. Doen? Ja, natuurlijk! Maar dan wel ove...