Doorgaan naar hoofdcontent

De soundtrack van m'n jeugd

Zo noemde iemand de King of Pop, en ik snap wel wat hij daarmee bedoelt. Ik ben ook opgegroeid met die heerlijke dansnummers. En of je er nu van hield of niet, we kunnen er niet omheen dat Michael Jackson met z'n muziek, dans, balletgroepen en videoclips een grote bijdrage heeft geleverd aan de ontwikkeling van de popmuziek. Zijn hit Thriller inspireerde zelfs Philipijnse gevangen tot hun eigen dansshow. Pluim!

In zijn laatste persconferentie, waarin Michael de concerten in Londen aankondigt, zien we vooral een man die volgens mij helemaal de weg kwijt is. Pijnlijk. Daarom hierbij, als mijn eigen kleine eerbetoon, een nummer uit de tijd van vóór die mooie clips, maar dat me juist nu weer lekker kippenvel bezorgt.



Reacties

  1. Ik was helemaal verbaasd toen ik het nieuws vanochtend hoorde, 50 jaar is echt geen leeftijd om te moeten gaan. Er draaien de hele dag al zijn nummers op de radio, man in the mirrow was er net op. Ik vind Thriller nog altijd zijn leukste nummer. R.I.P.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je zult het misschien niet hebben verwacht, maar ik heb me zelfs eens vergrepen aan één van zijn nummers... Heb een akoestische versie van 'Billie Jean' gespeeld, een versie van Foy Vance. Ja, het kan raar lopen...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @katrin: Ben bang dat z'n nummers de komende weken nog veel te horen zijn. Evenals z'n levensverhaal en andere sappige nieuwtjes. Veel te jong inderdaad, maar z'n lijf was echt helemaal op volgens mij.

    @eck: Ik verbaas me nergens meer over ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. @henk: en hij was niet eens een schrijver... goed van jullie.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @Astrid: Hij heeft anders heel verdienstelijk over allerlei biersoorten geschreven ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. LOL
    Maar ik bedacht me dat ik natuurlijk ook al die tekstschrijvers onder ons zwaar heb beledigd. Mea culpa.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Waar verhalen verweven

Ik ben nu zo'n drie maanden werkzaam in opdracht van Willem. Hart voor levensvragen en heb al met vele zorgvragers kennis mogen maken. De variëteit aan ontmoetingen is groot. Met leeftijden tussen de 50 en 90 jaar. Sommigen te jong voor hun laatste levensfase of zelfs inmiddels al overleden, anderen oud en juist levensmoe. De één vindt mij een door een wonder gezonden engel, omdat ik zo goed kan luisteren en echt lijk te begrijpen. De ander laat na één gesprek weten dat dit niks voor haar is. Maar de overeenkomst tussen alle gevallen is een grote waarom -vraag die tussen ons in hangt. Waarom ik, waarom nu, waarom zo, waarom niet... Wat ik bijzonder vind, is de ontdekking dat ik in gesprekken vaak kan terugvallen op mijn eigen bronnen van inspiratie en verdieping: muziek en boeken. In de eerste woonkamer waar ik binnenstapte liep ik bijna een cello omver. Mevrouw speelde al haar hele leven, ondanks dat ze nu in een rolstoel zit. Ik kon haar zelfs aan een nieuwe lessenaar helpen, zo...