Doorgaan naar hoofdcontent

Waar ons land inspireert


Ik weet niet precies waar het 'em in zit, maar als ik het Geuldal in rijd, is het altijd een beetje alsof ik thuis kom. En de beginnende herfst is een prachtig seizoen om van dit schoons te genieten. Dit heuvellandschap is een goed bewaard geheim. Maastricht is voor mij de stad van de bijzondere winkels, de fijne straatjes, de oude panden, de kinderkopjes, het zachte taaltje, de donkere kerken en het met lef chique durven zijn. België is hele andere koek, maar ook Luik is langzaam van een lelijk eendje in een bijna volwassen zwaan veranderd. Al met al is het een heel Duits geörienteerd gebied met veel vakwerkhuisjes en veel Gemütlichkeit. Perfect voor een wandel-winkelcombinatie. Dus er zijn weer heel wat kilometers afgelegd en heel wat verwencalorieën verwerkt. Het gewone leven kan weer beginnen.

Reacties

  1. Is dat geheim echt zo goed bewaard? Ik heb wel 's in file langs de Geul gelopen... Maar mooi is het er, dat is zeker! En je foto's zijn ook weer prachtig.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Deze mooie plaatjes heeft u ons nog rap geserveerd ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Een mooie impressie Astrid, met mooie muziek. Sterkte met het gewone leven :-)

    (overigens wel jammer dat slide inmiddels zo'n dominante balk aan de onderkant heeft. Het was al een beetje een drukke widget altijd, en dat wordt er niet minder op, zie ik.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. @Edwin Die balk zou in de code die je krijgt verwijderd kunnen worden, neem ik aan.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @schrijver: Het geheim zit 'em daarin dat je niet in het weekend moet wandelen en dat je de juiste routes aan elkaar moet binden om filelopen te voorkomen ;-)

    @Edwin: Arvo Pärt is m'n held voor de meer meditatieve gemoedstoestanden. En nadat ik 2/3 van de embedcode heb verwijderd, is die nare widgetbalk ook foetsie!

    @eazy: op uwer wenken bediend ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. ja het is er erg mooi inderdaad! afgelopen maart het krijtlandpad gelopen
    Ik herken veel van je mooie plaatjes

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Een licht hart

Ik ben nu drie weken aan het werk in mijn plaatselijke ziekenhuis als geestelijk verzorger. Ook al is het een kleine baan, ik kan nu al zeggen dat het even bijzonder als intensief is. Zoals ik bij GV-thuis gewend ben altijd weer een nieuwe woonkamer binnen te stappen, zo betreed ik nu de wereld van bijna identieke kamers. Inclusief slangetjes, piepjes en geuren. Maar de mensen en hun persoonlijke verhalen zijn zo divers als maar kan zijn. Natuurlijk is de rode draad dat er altijd fysiek iets niet in orde is, en soms zelfs levensbedreigend. Toch gaat het gesprek eigenlijk altijd over andere zaken. Zorgen over partner of kinderen. Emoties rondom de veranderingen in het leven. Of, zoals we zo neutraal mogelijk in het patiëntendossier vermelden: beloop en beleving opname . Meestal duurt een gesprek vijf tot tien minuten, maar een paar keer zit ik al wel een half uurtje naast het bed. En heel soms heeft een gesprek voor mij een gouden randje. Omdat we samen een kleine reis hebben gemaakt en...