Doorgaan naar hoofdcontent

Waar ons land inspireert


Ik weet niet precies waar het 'em in zit, maar als ik het Geuldal in rijd, is het altijd een beetje alsof ik thuis kom. En de beginnende herfst is een prachtig seizoen om van dit schoons te genieten. Dit heuvellandschap is een goed bewaard geheim. Maastricht is voor mij de stad van de bijzondere winkels, de fijne straatjes, de oude panden, de kinderkopjes, het zachte taaltje, de donkere kerken en het met lef chique durven zijn. België is hele andere koek, maar ook Luik is langzaam van een lelijk eendje in een bijna volwassen zwaan veranderd. Al met al is het een heel Duits geörienteerd gebied met veel vakwerkhuisjes en veel Gemütlichkeit. Perfect voor een wandel-winkelcombinatie. Dus er zijn weer heel wat kilometers afgelegd en heel wat verwencalorieën verwerkt. Het gewone leven kan weer beginnen.

Reacties

  1. Is dat geheim echt zo goed bewaard? Ik heb wel 's in file langs de Geul gelopen... Maar mooi is het er, dat is zeker! En je foto's zijn ook weer prachtig.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Deze mooie plaatjes heeft u ons nog rap geserveerd ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Een mooie impressie Astrid, met mooie muziek. Sterkte met het gewone leven :-)

    (overigens wel jammer dat slide inmiddels zo'n dominante balk aan de onderkant heeft. Het was al een beetje een drukke widget altijd, en dat wordt er niet minder op, zie ik.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. @Edwin Die balk zou in de code die je krijgt verwijderd kunnen worden, neem ik aan.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @schrijver: Het geheim zit 'em daarin dat je niet in het weekend moet wandelen en dat je de juiste routes aan elkaar moet binden om filelopen te voorkomen ;-)

    @Edwin: Arvo Pärt is m'n held voor de meer meditatieve gemoedstoestanden. En nadat ik 2/3 van de embedcode heb verwijderd, is die nare widgetbalk ook foetsie!

    @eazy: op uwer wenken bediend ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. ja het is er erg mooi inderdaad! afgelopen maart het krijtlandpad gelopen
    Ik herken veel van je mooie plaatjes

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Vleugels

Je draait al een tijdje mee in het vak. Met wisselende periodes van vallen en opstaan, van groei en geworstel. Je hebt de laatste tijd het gevoel dat je op een plek terecht bent gekomen die bij je past. De inhoud, de verantwoordelijkheid, het netwerk, met de eigen kwaliteiten en mogelijkheden. Alle stukjes lijken steeds beter in elkaar te passen. Je schuurt hier en daar nog even wat, vooral met jezelf en je eigen levensgedoetjes... En dan komt daar ineens een belletje van de hoofdredacteur van hét vakblad dat ons bibliofielen bindt. Met de boodschap dat je vanuit meerdere hoeken van het land bent voorgedragen voor Beste Bibliothecaris van Nederland . En dat de jury ook vindt dat je op die nominatielijst niet mag ontbreken. Dan is daar ineens een gevoel van 'goh, echt waar, dus het is gewoon oké wat ik doe?'. Waardoor als vanzelf ook het laatste stukje op z'n plek schuift. Mede geholpen door alle lieve reacties sinds de shortlist online staat. De hele maand juni keek ...