Doorgaan naar hoofdcontent

Wat van mij ben ik?

Ik heb mijn moeders ogen
Ik heb mijn moeders kin
Ik sta net zo af te drogen
Ik schenk net zo koffie in

Ik heb mijn moeders haren
Ik heb mijn moeders blik
Haar neus en haar gebaren
Wat van mij ben ik

Wat van mij ben ik
Wat van mij ben ik
Ik ben voor een deel mijn moeder
Maar wat van mij ben ik

Ik heb mijn vaders handen
Ik heb mijn vaders stem
Zijn oren en zijn tanden
Ik heb zoveel van hem

Ik sta net zo brood te smeren
De boter net te dik
Ik kan net zo reageren
Maar wat van mij ben ik

Wat van mij ben ik
Wat van mij ben ik
Ik ben voor een deel mijn vader
Maar wat van mij ben ik

Ben ik een som van het verleden
Geschiedenis in elke gen
Doe ik wat al degenen deden
Waaruit ik voortgekomen ben
En als ik verander
Wat van wie komt er dan bij
Wat van mij is van een ander
En wat van mij van mij

In mijn ouders' ouders
Zie ik mezelf terug
Ik heb mijn opa's schouders
En mijn oma's kromme rug

Maar wat van mij ben ik
Wat van mij ben ik
Wat van mij is van een ander
En wat van mij ben ik...

Door: Jeroen van Merwijk (gedeeltelijke opname vara's HumorTV)

Foto ARTeTǝTЯA

Reacties

  1. Ha Marina, was je daar weer?! Ja, mooie tekst hè, mooi gezongen ook, jammer dat ik nergens een complete versie kan vinden. Tot een volgend mooi gedicht ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Yep, daar was ik weer! Een heuse gelegenheidsreageerder :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @Marina: maar wel mooi mijn favoriete gelegenheidsreageerder! En er komen nog meer gedichtjes deze zomer :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Een licht hart

Ik ben nu drie weken aan het werk in mijn plaatselijke ziekenhuis als geestelijk verzorger. Ook al is het een kleine baan, ik kan nu al zeggen dat het even bijzonder als intensief is. Zoals ik bij GV-thuis gewend ben altijd weer een nieuwe woonkamer binnen te stappen, zo betreed ik nu de wereld van bijna identieke kamers. Inclusief slangetjes, piepjes en geuren. Maar de mensen en hun persoonlijke verhalen zijn zo divers als maar kan zijn. Natuurlijk is de rode draad dat er altijd fysiek iets niet in orde is, en soms zelfs levensbedreigend. Toch gaat het gesprek eigenlijk altijd over andere zaken. Zorgen over partner of kinderen. Emoties rondom de veranderingen in het leven. Of, zoals we zo neutraal mogelijk in het patiëntendossier vermelden: beloop en beleving opname . Meestal duurt een gesprek vijf tot tien minuten, maar een paar keer zit ik al wel een half uurtje naast het bed. En heel soms heeft een gesprek voor mij een gouden randje. Omdat we samen een kleine reis hebben gemaakt en...