Je draait al een tijdje mee in het vak. Met wisselende periodes van vallen en opstaan, van groei en geworstel. Je hebt de laatste tijd het gevoel dat je op een plek terecht bent gekomen die bij je past. De inhoud, de verantwoordelijkheid, het netwerk, met de eigen kwaliteiten en mogelijkheden. Alle stukjes lijken steeds beter in elkaar te passen. Je schuurt hier en daar nog even wat, vooral met jezelf en je eigen levensgedoetjes... En dan komt daar ineens een belletje van de hoofdredacteur van hét vakblad dat ons bibliofielen bindt. Met de boodschap dat je vanuit meerdere hoeken van het land bent voorgedragen voor Beste Bibliothecaris van Nederland . En dat de jury ook vindt dat je op die nominatielijst niet mag ontbreken. Dan is daar ineens een gevoel van 'goh, echt waar, dus het is gewoon oké wat ik doe?'. Waardoor als vanzelf ook het laatste stukje op z'n plek schuift. Mede geholpen door alle lieve reacties sinds de shortlist online staat. De hele maand juni keek ...
Ik zit hier helemaal alleen te werken, iedereen neemt maar vrij en zo ;-) Het werkt wel lekker door zo: ik heb gisteren 4 notities(!)ingeleverd bij de chef.
BeantwoordenVerwijderenHele mooie foto! Mijn schoonvader zou zeggen van "Engels niveau". Het is prachtig in South Limburg en ja mensen, ook ik kan uit eigen ervaring Creusen van harte aanbevelen.
Dinsdag samen DW naar DOK Delft geweest: prachtige bibliotheek en weer een hoop inspiratie opgedaan. Volgende week samen met EK naar Utrecht naar de "Middag van de Digitale bibliotheek". Bibliothecaris is een mooi beroep!
Nog veel plezier daar en ik mis je wel een beetje hoor!
Peter
He biebbean,
BeantwoordenVerwijderenhet ontbijt mist je ook hier!
ik heb nog een extra eitje genomen voor je ;-)
Geniet van de stilte, oen wij dat ook.
Vandaag gaan we lopen van Maastricht naar de St. Pietersberg en weer terug.
Have fun!
Jammie, het beroemde Creusen ontbijt! Hele mooie dag om te wandelen, jaloers!
BeantwoordenVerwijderenDoei doei