Je draait al een tijdje mee in het vak. Met wisselende periodes van vallen en opstaan, van groei en geworstel. Je hebt de laatste tijd het gevoel dat je op een plek terecht bent gekomen die bij je past. De inhoud, de verantwoordelijkheid, het netwerk, met de eigen kwaliteiten en mogelijkheden. Alle stukjes lijken steeds beter in elkaar te passen. Je schuurt hier en daar nog even wat, vooral met jezelf en je eigen levensgedoetjes... En dan komt daar ineens een belletje van de hoofdredacteur van hét vakblad dat ons bibliofielen bindt. Met de boodschap dat je vanuit meerdere hoeken van het land bent voorgedragen voor Beste Bibliothecaris van Nederland . En dat de jury ook vindt dat je op die nominatielijst niet mag ontbreken. Dan is daar ineens een gevoel van 'goh, echt waar, dus het is gewoon oké wat ik doe?'. Waardoor als vanzelf ook het laatste stukje op z'n plek schuift. Mede geholpen door alle lieve reacties sinds de shortlist online staat. De hele maand juni keek ...
Was je dag zo slecht dan???? ;-)
BeantwoordenVerwijderenOch dat viel wel mee, hij werd alleen nóg beter ;-)
BeantwoordenVerwijderenHaha leuk! Vooral die van de Hema, maar van Nintendo krijg ik ook nooit genoeg. Zelfs mijn vrouw wil nu al een Wii. ;)
BeantwoordenVerwijderen@david: Graag gedaan en fijn wiikend!
BeantwoordenVerwijderen@Astrid :D
BeantwoordenVerwijderen