Doorgaan naar hoofdcontent

Beschermd


Zomaar twee momenten uit een ontspannen weekend met een 7- en 15-jarige om me heen.

's Avond op de bank. De oudste pakt na het verplichte leren haar jongste trost: een mini-tablet. De jongste kruipt nieuwsgierig dichter bij.
"Welk spel speel je?", vraagt ze enthousiast.
"Niks! Het idee is dat ik een scherm voor me heb."

's Ochtends in bad. Er moet geweekt en gewassen worden. Terwijl ik de haren van de jongste inzeep, zegt ze ineens met nadruk: "Ik heb al drie dagen niet achter een scherm gezeten!"
Ik probeer tijd te winnen. Scherm? Welk scherm? Kamerscherm? Waar dan? Wat moet zij sowieso achter een scherm? Ik krijg het beeld niet scherp.
"Eh, hoe bedoel je?", probeer ik dan toch maar voorzichtig.
"Nou, ik heb laatst drie dagen achter elkaar niet achter de iPad, computer of tv gezeten!"

Oh ja, beeldschermen...
Deze tijd vraagt echt om anders denken. Ik zal het vast wel leren.
Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire scribble

Draaglijke lichtheid

Tijdens mijn stage bij Willem. Hart voor levensvragen bezocht ik een echtpaar. Bijna hun hele leven samen, net met pensioen en ineens blijkt hij ongeneeslijk ziek. Door onze gedeelde bronnen uit het Hindoeïsme was er een snelle klik. Ik ben dankbaar dat ik toen heb kunnen helpen om de moeilijke vragen, die tussen hen in de lucht hingen, bespreekbaar te maken. Inmiddels is meneer overleden en zit ik voor de nazorg opnieuw bij haar aan de keukentafel. De rouw is groot na zoveel mooie en liefdevolle jaren samen. Met bewondering en ontroering luister ik naar haar verhalen over de laatste weken, haar helende proces van het verdriet doorleven en de fijne herinneringen bij het opruimen van hun spullen. Ondanks de tranen is er soms ook een moment van lichtheid en een open blik op de toekomst. 'Ik heb zelfs deze week nieuwe schoenen gekocht', zegt ze, 'Waldläufers, ken je die? Het enige merk waar ik nog goed op kan lopen.' Zeker! En ik steek trots een voet boven de tafel uit me...
Een reactie posten
Verder lezen »