Berlijn dankt haar naam en stadswapen aan de beer. Er doen veel verhalen de ronde over de relatie tussen beer en Berlijn. De meest overtuigende is de hypothese van onderzoeker Theodor Zell. Volgens Zell is de stad Berlijn gesticht in de buurt van een plaats waar zich veel beren ophielden, ter hoogte van de huidige Nederlandse ambassade. Dit was aan het eind van de twaalfde eeuw een ondiepe, vlakke plaats in de Spree.Ook beweert hij dat het woord Berlin vroeger 'bereplaats' beteken-de. En dat maakt z'n theorie geloofwaardig genoeg!
Waar of niet, je komt de beer overal tegen. Niet alleen in alle soorten en maten op straat en in de souvenierswinkels, maar ook in het echt. Knuffelijsbeer Knut kennen we nu wel, dus die slaan we even over. In het hartje van de stad resideert in de berenkuil Am Köllnischen Park sinds augustus 1939 de enige echte Berlijnse stadsbeer.
De vreugde na de feestelijke opening was van korte duur. De beren hadden zwaar te lijden tijdens de oorlog. Alleen beer Lotte overleefde en heeft haar naoorlogse jaren vredig versleten in dierentuin Zoo.
In november 1949 heropende de berenkuil met een nieuwe genera-tie beren. Stadsbeer Nante woonde 30 jaar in de kuil en zorgde met berin Jette voor even zoveel nakomelingen. De 200 kilo zware beer Tilo beklede het vierde ambt van stadsbeer. Hij leefde in de berenkuil met zijn vriendinnen Schnute en Maxi, tot hij vorig jaar overleed aan kanker. Zo breekt de emancipatie aan de top dus niet alleen door in de politiek, want sindsdien is berin Schnute de eerste vrouwelijke stadsbeer.
Bron: Waar is de muur? / Margriet Brandsma (uitgeverij Conserve)
Reacties
Een reactie posten