Dat de digitale ontwikkelingen niet alleen binnen onze diensten plaatsvinden, maar ook bij onze 'ondersteunende diensten' blijkt uit een advertentie in Informatie Professional (7/8, 2008).
Om het de klanten makkelijk te maken, hebben we van die onoog-lijke verrijdbare multifunctionele krukjes. U kent ze wel. Ontwerper Jelte van Geest maakte voor Bibliotheek Eindhoven een robotstoel:
de Take a seat.
De lezer meldt zich via zijn rfid-pas aan bij de stoel en die zet vervolgens de achtervolging in. Zodra de lezer pauzeert, stopt ook de stoel. Het uitrusten kan beginnen. Door de rfid-technologie weet de stoel precies bij welke lezer hij hoort. Een zaaltje vullen met alle stoelen voor een lezing of voorstelling, wordt hiermee een hilarische bezienswaardigheid! Daar word ik dus heel blij van.
Je draait al een tijdje mee in het vak. Met wisselende periodes van vallen en opstaan, van groei en geworstel. Je hebt de laatste tijd het gevoel dat je op een plek terecht bent gekomen die bij je past. De inhoud, de verantwoordelijkheid, het netwerk, met de eigen kwaliteiten en mogelijkheden. Alle stukjes lijken steeds beter in elkaar te passen. Je schuurt hier en daar nog even wat, vooral met jezelf en je eigen levensgedoetjes... En dan komt daar ineens een belletje van de hoofdredacteur van hét vakblad dat ons bibliofielen bindt. Met de boodschap dat je vanuit meerdere hoeken van het land bent voorgedragen voor Beste Bibliothecaris van Nederland . En dat de jury ook vindt dat je op die nominatielijst niet mag ontbreken. Dan is daar ineens een gevoel van 'goh, echt waar, dus het is gewoon oké wat ik doe?'. Waardoor als vanzelf ook het laatste stukje op z'n plek schuift. Mede geholpen door alle lieve reacties sinds de shortlist online staat. De hele maand juni keek ...
Als zo'n stoel zich maar niet teveel hecht aan z'n baasje. Leuk idee!
BeantwoordenVerwijderenMaak je maar geen zorgen, het is geen Skip!
BeantwoordenVerwijderenHet filmpje met de stoelen is hylarisch! Scheelt een hoop pijnlijke ruggen door het sjouwen en het is goedkoper, want je hoeft niet naar de fysiotherapeut.
BeantwoordenVerwijderenIk had weer een tijdje niet gekeken, Astrid, maar ik zie dat je er nog steeds veel werk van maakt. Die van "hoe gelukkig bent u" is heel leerzaam. Maar hoe zit het nu met W. die juist door hard werken gelukkig wordt? Als hij niet kan werken is hij diep ongelukkig! Zou hij het daarom helemaal niet erg vinden dat hij nog moet werken voor de kost???
Nou ja, ik hoop dat hij, ondanks alles, toch gelukkig is!!!!
je oude, wijze uil!
Dag Uiltje, uitgefladderd bij onze oosterburen?
BeantwoordenVerwijderenGeluk is een vreemd ding. De één vindt het in kleine dingen en kruipt meer naar binnen, de ander kan niet zonder veel buitenkant. Vrienden, hobby's, werkwerkwerk. Bij W. is het misschien meer kip en ei: is hij gelukkig omdat hij veel werkt of kan hij veel werken omdat hij gelukkig is?
En waar nestelt het uiltje zich ;-)