Begin deze week schreef collega Essen2punt0 een post over de agenda van de toekomst voor bibliotheken. Ter illustratie van ons imagoprobleem plaatste ze er een filmpje bij. Ik moest het even laten bezinken, niet wetende wat te doen: lachen of huilen. Imagoprobleem? Lijkt mij meer een gevalletje van how low can you go. Maar ik ga nu toch voluit voor de lach en wil mijn lezers die Essen niet kennen graag laten meegenieten. Je kunt ons biblio-thecarissen tenslotte niet verwijten dat we geen humor hebben!
Tijdens mijn stage bij Willem. Hart voor levensvragen bezocht ik een echtpaar. Bijna hun hele leven samen, net met pensioen en ineens blijkt hij ongeneeslijk ziek. Door onze gedeelde bronnen uit het Hindoeïsme was er een snelle klik. Ik ben dankbaar dat ik toen heb kunnen helpen om de moeilijke vragen, die tussen hen in de lucht hingen, bespreekbaar te maken. Inmiddels is meneer overleden en zit ik voor de nazorg opnieuw bij haar aan de keukentafel. De rouw is groot na zoveel mooie en liefdevolle jaren samen. Met bewondering en ontroering luister ik naar haar verhalen over de laatste weken, haar helende proces van het verdriet doorleven en de fijne herinneringen bij het opruimen van hun spullen. Ondanks de tranen is er soms ook een moment van lichtheid en een open blik op de toekomst. 'Ik heb zelfs deze week nieuwe schoenen gekocht', zegt ze, 'Waldläufers, ken je die? Het enige merk waar ik nog goed op kan lopen.' Zeker! En ik steek trots een voet boven de tafel uit me...
Mooi he :)
BeantwoordenVerwijderenen op youtube ligt nog een heel universum meer van dit soort filmpjes!
Er is meer?!
BeantwoordenVerwijderenWas er al bang voor :-(
En dan heb je ook nog de Pimp your bookcart wedstrijden...
Lang leve de zelfservice!
Ik zal je (on)gerust stellen: er is nog veel en veel meer! ;)
BeantwoordenVerwijderen