Tijdens mijn stage bij Willem. Hart voor levensvragen bezocht ik een echtpaar. Bijna hun hele leven samen, net met pensioen en ineens blijkt hij ongeneeslijk ziek. Door onze gedeelde bronnen uit het Hindoeïsme was er een snelle klik. Ik ben dankbaar dat ik toen heb kunnen helpen om de moeilijke vragen, die tussen hen in de lucht hingen, bespreekbaar te maken. Inmiddels is meneer overleden en zit ik voor de nazorg opnieuw bij haar aan de keukentafel. De rouw is groot na zoveel mooie en liefdevolle jaren samen. Met bewondering en ontroering luister ik naar haar verhalen over de laatste weken, haar helende proces van het verdriet doorleven en de fijne herinneringen bij het opruimen van hun spullen. Ondanks de tranen is er soms ook een moment van lichtheid en een open blik op de toekomst. 'Ik heb zelfs deze week nieuwe schoenen gekocht', zegt ze, 'Waldläufers, ken je die? Het enige merk waar ik nog goed op kan lopen.' Zeker! En ik steek trots een voet boven de tafel uit me...
En ik hoop vooral dat er nog vele honderden zullen volgen!
BeantwoordenVerwijderenGefeliciteerd!
Bedankt, Snelle Jelle ;-)
BeantwoordenVerwijderenOp naar de 1000!
Dat hoop ik ook!
BeantwoordenVerwijderenYippie, taartjes!
BeantwoordenVerwijderenIk ga voor brownies ;-)
BeantwoordenVerwijderenHiep hiep HOERAAAAA!!!! :))))
BeantwoordenVerwijderenEn binnenkort nog een feestje bij Eazy...daar zit je bijna op 200 reacties ;)))
Thankx Stella! Maar Eazy viert volgens mij ook pas bij de 1000 weer feest ;-)
BeantwoordenVerwijderenMaar wij gaan toch niet op Eazy wachten? 200 vind ik een goede reden voor een feestje :))))
BeantwoordenVerwijderenOké jij wint, bij 200 hebben wij en feestje!
BeantwoordenVerwijderenCongrats! Vooral doorgaan!!
BeantwoordenVerwijderenThanx Festina, will do ;-)
BeantwoordenVerwijderen