Doorgaan naar hoofdcontent

Legerkaas


Mijn stad kent veel dolende zielen met een verhaal. Van die halve zwervers, die je overal tegenkomt, die geen vlieg kwaad doen, maar die nergens echt bij horen. Eén van hen noem ik 'de Veteraan'. Man van middelbare leeftijd, grijs, snor, te dik, altijd gekleed in camouflagekleding. Kijkt wat schichtig om zich heen, mompelt wat voor zich uit. Ik vraag me wel eens af of hij de vijand nog hoort of voelt. Zou hij wel weten dat de oorlog voorbij is? Zo'n man.

Ik zie hem de supermarkt verlaten. Hij eet z'n net gekochte snack al op nog voordat hij buiten is. Het intrigeert me. Wat heeft hij toch vast? Wit papier met iets wits erin? Ik loop op hem af en stel als een sluipschutter scherp op zijn vangst. Het blijkt een stuk kaas. Zo'n ronde Franse, zacht van binnen, waar een toastje onder hoort. En weer zet hij z'n tanden erin alsof het een hamburger is.

Ik twijfel. Ben je dan een bikkel of een watje?

Reacties

Populaire scribble

Nederland Leest Grote Letters

Onlangs werd de titel voor de campagne Nederland Leest 2009 bekend gemaakt: Oeroeg van Hella Haasse. Vanaf eind oktober staan alle bibliotheken weer vol met die bekende pocketuitgave van deze debut-roman uit 1948. En iedereen denkt al na over activiteiten bij het thema, om weer zoveel mogelijk mensen in de bibliotheek en aan het lezen te krijgen. Want dat is toch het doel van deze campagne: heel Nederland leest hetzelfde boek en praat erover of doet er iets mee. Heel Nederland? Dus ook de mensen die - om welke reden dan ook - onze taal niet zo machtig zijn? Jazeker! Want vorig jaar konden bibliotheken ook een aantal exemplaren bestellen van een vereenvoudigde uitgave . Kortere zinnen, makkelijker woorden, grotere letter, eenvoudiger leesbaar. Mulisch voor beginners, zeg maar. Heel prettig voor die doelgroep laaggeletterden, die we zo graag met het lezen willen helpen. Maar hoe zit het dan met die ouderen, of slechtzienden, die afhankelijk zijn van onze collectie Groot Letterboeken ?