Doorgaan naar hoofdcontent

Oproep aan mijn lezers

Ik weet dat mijn scribbles niet alleen gelezen worden door een aantal trouwe collega's, maar ook door een handvol bezoekers die niks met bibliotheken te maken hebben, maar die wel veel online zijn. Misschien was ik in mijn 2.0-evaluatie een beetje te enthousiast, stond mijn nieuwe blikveld iets te wijd open of was ik gewoon wat bedrijfsblind. Daarom doe ik hierbij een piep-klein marktonderzoekje.

Lieve Lezer, waarmee bewijzen wij als bibliotheek u de grootste dienst? Zit hem dat in online fun of gemak? En hoe dan?

Of denkt u eigenlijk: 'Doe toch niet zo gek, zorg gewoon voor een goede collectie, functionele zoek- en registratieapparatuur, ruime openingstijden, vriendelijk personeel en doe dat wat van een bibliotheek verwacht wordt: uitlenen.'

U zegt het maar. Onze jaarwerkplannen zijn nog niet vastgesteld!

Reacties

  1. Ik kan je helaas niet helpen, Astrid. Ik leen nooit boeken...ik koop ze altijd...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Maar kunnen wij daar iets van leren? Zijn onze boeken te vies? Of is een abonnement te duur? Of ben jij gewoon te hebberig? ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. En..én...én (en dus niet of) toch?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ook voor fun. Goede films.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Vleugels

Je draait al een tijdje mee in het vak. Met wisselende periodes van vallen en opstaan, van groei en geworstel. Je hebt de laatste tijd het gevoel dat je op een plek terecht bent gekomen die bij je past. De inhoud, de verantwoordelijkheid, het netwerk, met de eigen kwaliteiten en mogelijkheden. Alle stukjes lijken steeds beter in elkaar te passen. Je schuurt hier en daar nog even wat, vooral met jezelf en je eigen levensgedoetjes... En dan komt daar ineens een belletje van de hoofdredacteur van hét vakblad dat ons bibliofielen bindt. Met de boodschap dat je vanuit meerdere hoeken van het land bent voorgedragen voor Beste Bibliothecaris van Nederland . En dat de jury ook vindt dat je op die nominatielijst niet mag ontbreken. Dan is daar ineens een gevoel van 'goh, echt waar, dus het is gewoon oké wat ik doe?'. Waardoor als vanzelf ook het laatste stukje op z'n plek schuift. Mede geholpen door alle lieve reacties sinds de shortlist online staat. De hele maand juni keek ...