Doorgaan naar hoofdcontent

Astrids Tijdlijn

Collega Essen2punt0 introduceert vandaag haar persoonlijke tijd-lijn van Dipity. Dat ziet er heel stoer uit, even gauw een account aanmaken (wat gaat dat snel en easy na 23dingen) en tada:
Scribbles presenteert Astrids Tijdlijn!



Inderdaad, heel stoer, maar waarom doet hij na een half uurtje stoeien nog niet helemaal wat ik wil? Zoals:
  • op een periode van 1 maand blijven staan (is mooier),
  • en meer dan alleen de laatste 20 blogs laten zien (is voller),
  • en eigenlijk liever als widget in m'n zijbalk (is permanenter),
  • en wat toont het knopje Show All eigenlijk voor extra's?

Astrid Twijfelt. Valt dit onder de 'speledingetjes' of ga ik dit ook nog als functioneel ervaren? Misschien hebben andere Dipity-deskundigen nog wat tips en trucs voor een Dipity-groentje.

Reacties

  1. Heb ook een account aangemaakt. Ziet er leuk uit, maar er blijft niet veel van over als je de verhoudingen aanpast voor je sidebar, check:
    http://wp.enschedeaanzee.eu/wordpress/
    (testsite)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nee, die sidebar had ik ook al weer verwijderd, helaas.
    Bij jou staat hij wel op Maand en niet op 6 maanden, hoe doe je dat!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Vlak onder de topbar staat tussen zoom en show all een dropdown menu, waarmee je het op month kunt zetten.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. O nee, helpt ook niet. Raar dat je dat niet kunt presetten.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ja, zover was ik dus ook gekomen! En ook gek, hij heeft nog steeds m'n laatste post niet toegevoegd. Astrid twijfelt steeds meer over nut en noodzaak van dit hebbedingetje :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Vleugels

Je draait al een tijdje mee in het vak. Met wisselende periodes van vallen en opstaan, van groei en geworstel. Je hebt de laatste tijd het gevoel dat je op een plek terecht bent gekomen die bij je past. De inhoud, de verantwoordelijkheid, het netwerk, met de eigen kwaliteiten en mogelijkheden. Alle stukjes lijken steeds beter in elkaar te passen. Je schuurt hier en daar nog even wat, vooral met jezelf en je eigen levensgedoetjes... En dan komt daar ineens een belletje van de hoofdredacteur van hét vakblad dat ons bibliofielen bindt. Met de boodschap dat je vanuit meerdere hoeken van het land bent voorgedragen voor Beste Bibliothecaris van Nederland . En dat de jury ook vindt dat je op die nominatielijst niet mag ontbreken. Dan is daar ineens een gevoel van 'goh, echt waar, dus het is gewoon oké wat ik doe?'. Waardoor als vanzelf ook het laatste stukje op z'n plek schuift. Mede geholpen door alle lieve reacties sinds de shortlist online staat. De hele maand juni keek ...