Doorgaan naar hoofdcontent

Astrids Tijdlijn

Collega Essen2punt0 introduceert vandaag haar persoonlijke tijd-lijn van Dipity. Dat ziet er heel stoer uit, even gauw een account aanmaken (wat gaat dat snel en easy na 23dingen) en tada:
Scribbles presenteert Astrids Tijdlijn!



Inderdaad, heel stoer, maar waarom doet hij na een half uurtje stoeien nog niet helemaal wat ik wil? Zoals:
  • op een periode van 1 maand blijven staan (is mooier),
  • en meer dan alleen de laatste 20 blogs laten zien (is voller),
  • en eigenlijk liever als widget in m'n zijbalk (is permanenter),
  • en wat toont het knopje Show All eigenlijk voor extra's?

Astrid Twijfelt. Valt dit onder de 'speledingetjes' of ga ik dit ook nog als functioneel ervaren? Misschien hebben andere Dipity-deskundigen nog wat tips en trucs voor een Dipity-groentje.

Reacties

  1. Heb ook een account aangemaakt. Ziet er leuk uit, maar er blijft niet veel van over als je de verhoudingen aanpast voor je sidebar, check:
    http://wp.enschedeaanzee.eu/wordpress/
    (testsite)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nee, die sidebar had ik ook al weer verwijderd, helaas.
    Bij jou staat hij wel op Maand en niet op 6 maanden, hoe doe je dat!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Vlak onder de topbar staat tussen zoom en show all een dropdown menu, waarmee je het op month kunt zetten.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. O nee, helpt ook niet. Raar dat je dat niet kunt presetten.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ja, zover was ik dus ook gekomen! En ook gek, hij heeft nog steeds m'n laatste post niet toegevoegd. Astrid twijfelt steeds meer over nut en noodzaak van dit hebbedingetje :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Waar verhalen verweven

Ik ben nu zo'n drie maanden werkzaam in opdracht van Willem. Hart voor levensvragen en heb al met vele zorgvragers kennis mogen maken. De variëteit aan ontmoetingen is groot. Met leeftijden tussen de 50 en 90 jaar. Sommigen te jong voor hun laatste levensfase of zelfs inmiddels al overleden, anderen oud en juist levensmoe. De één vindt mij een door een wonder gezonden engel, omdat ik zo goed kan luisteren en echt lijk te begrijpen. De ander laat na één gesprek weten dat dit niks voor haar is. Maar de overeenkomst tussen alle gevallen is een grote waarom -vraag die tussen ons in hangt. Waarom ik, waarom nu, waarom zo, waarom niet... Wat ik bijzonder vind, is de ontdekking dat ik in gesprekken vaak kan terugvallen op mijn eigen bronnen van inspiratie en verdieping: muziek en boeken. In de eerste woonkamer waar ik binnenstapte liep ik bijna een cello omver. Mevrouw speelde al haar hele leven, ondanks dat ze nu in een rolstoel zit. Ik kon haar zelfs aan een nieuwe lessenaar helpen, zo...