Doorgaan naar hoofdcontent

Snelle Jelle

Sinds onze personeelsvereniging bestaat uit alle mannen van het bedrijf, zijn de uitstapjes een beetje veranderd. Laten we zeggen dat het allemaal wat ‘stoerder’ is geworden. Eerst op survival, straks wadlopen en gisteren hebben we onze adrenaline laten stromen op de kartbaan in Oldenzaal.

Bij aankomst was al duidelijk dat zowel de baan als de barbecue alleen bestemd waren voor echte biblofielen. Weten we in ieder geval wat voor vlees we in de kart hebben! De mannelijkste mannen hingen natuurlijk gelijk vol in de bocht. Indrukwekkend. Voor de wat voorzichtiger coureurs was in een rij-instructie voorzien. Dus met het kaartje op het stuur, heb ook ik me aan een paar snorrende rondjes gewaagd. En met een tijd waar ik me niks voor hoef te schamen. Dat krijg je als je graag wilt dat de dingen snel gaan. Zelfs collega’s die dachten via de binnenbocht te kunnen inhalen, werden soepeltjes van de weg getikt. (dit gaat duren BiebBean!)

Zo heeft bijna iedereen z’n angst of bescheidenheid overwonnen en laten zien wat ‘ie in huis had. Toch wel kicken. Mijn eigen Snelle Jelle heeft z’n best gedaan om onze coureur Alidarnic te kloppen, maar tegen zoveel stoerheid ...eh... ervaring heeft niemand een schijn van kans. Geeft niks hoor, ik ben trots. Omdat een foto van z'n snelle meisie er helaas niet in zat, moet ‘ie zelf deze blogpost maar wat kleur geven. Indrukwekkend!

Bedankt voor een leuke avond, mannen. Op naar de wadden.


Reacties

  1. Ja, ja, "Soepeltjes van de weg gedrukt". Langzaam verkeer moet ruimte maken. Zo hoor het! Maar een keer spinnen heeft ook wel wat :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Achterop rijdend verkeer is altijd fout! SpinBean ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Astrid wat heb je er een leuk verslag van gemaakt! Ik ga echt nog een keer ! Groeten van jouw collega van de biblotheek

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Maar dan wel een beetje sneller door die bochten hè!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire scribble

Uit de put

De mevrouw die ik bezoek is altijd wat emotioneel als ze praat over het wegvallen van de weinige mensen om haar heen die ze nog heeft. Maar ze vertelt dit keer ook over de leuke filmavond met een vriendin en dat ze zelfs weer had gelachen. 'Wat een stomme film!', mompelt ze nog half snotterend. Ik kan een schaterlach niet onderdrukken. Ze vertelt dat ze dacht veel hooglanden van Schotland te gaan zien, maar het bleek een film over een wedstrijd pap maken in een piepklein dorpje. Ja, daar kan ik ook wel om lachen en zie het helemaal voor me. Twee dames op leeftijd, in de bioscoop, bij een film waar ze iets anders van hadden verwacht, ginnegappend over de situatie. Heerlijk. Tegelijk geeft dit verhaal mij het kadootje om te praten over zoiets als een uit-de-put recept. We weten vaak goed welke ingrediënten ervoor zorgen dat we in-de-put raken, maar het is fijn als je ook een paar uit-de-put ingrediënten op je lijstje hebt staan. Die pap lijkt mij er wel zo eentje, want pap zal no...